Bilinmeyen

Gönül kıyılarıma vurur

Yalnızlığın.

Hatıralarımızın

Boynu bükük

Gezerken kıyılarda,

Yaşam

Sahipsiz kalmıştır,

Acımasız zamanda.

Çaresizliğin elinde,

Keskin kılıç.

Bölük-pörçük eder uykularımı.

Yüreğimi koparıp,

O meçhule atarlar.

Dayanılmaz bir sızı kaplar

Upuzun geceleri.

Cellatların ellerinde yağlı ipler,

Hayalini de

Alıp götürürler......

(3.4.2003 tarihli 4.şiir kitabımdan)