Bil Ki...
Yapraklar düşerken bu sonbaharda
Yüreğim üşüyor bedenim ayazlarda
Sensiz yürüdüğüm bu boş sokaklarda
Bil ki yanı başımda bir gölgen var dokunamadığım
Baharı müjdeliyor yağmurlar yağarken
Sevdam büyüyor tohumlara inerken
Martılar durmadan sana seslenirken
Bil ki yanı başımda bir gölgen var sarılamadığım
Güneşin sıcağı tenime dokunurken
Yıldızlar özlemimi haykırırlarken
Karanlık gündüze kavuşuyorken
Bil ki yanı başımda bir gölgen var ayrılamadığım
Ölümün soğuk elleri bedenime dokunurken
Dudaklarım son kez ismini anıyorken
Bu ani gidişine bir anlam arıyorken
Bil ki yanı başımda bir gölgen var sana doyamadığım
Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun
Bu şiir hakkında
Bil Ki... şiiri kime ait?
Bil Ki... şiiri Zeynep Önkan tarafından yazıldı.
Bil Ki... şiiri kaç kıta?
Bil Ki... şiiri 4 kıtadır.
Yorumlar
YÜREKTEN ĞELEN HERSÖZ YERE DÜSEN YAMUR TANELERİ GİBİDİR YAMURLAR TOPRAĞA SAÖZLER YÜREGE CAN VERİR, YÜREĞİNE SAĞLIK İŞIĞINI KAYBETME KAYBEDERSEN YANBAŞINDAKİ GÖLGEYİDE KAYBEDERSİN ALLAHA EMANET OL
ŞÜKÜR Nasıl şükür edilmez? Ekmeğim aşım senden. Yürekte acım dinmez! Gözümde yaşım senden. (-.-) (-.-) (-.-) Yemek yesem su içsem, Havaya kanat açsam, Sevsem canımdan geçsem, Bu derti başım senden. (-.-) (-.-) (-.-) Evlât verdin gül mü? Gül, Şahsıma değer değil, Nimetlerin sel! Zebil, Mahremim eşim senden. (-.-) (-.-) (-.-) Başım gövdeme uygun, Kaş sabit gözüm yaygın, İmanlı gönlüm, saygın, Dertli ya başım senden. (-.-) (-.-) (-.-) Kalbim var Sana(cc) mekân, Zikrini çeken bir can, Efendim(sav) rehber Sultan, İçim ve dışım senden. (-.-) (-.-) (-.-) Congeri bilir seni, Lûtfun olan bedeni, Benden kurtar Sen(cc) beni, Havf denen hışım senden… (-.-) (-.-) (-.-) Ömer Çetinkaya Congeri
yüreginize saglık muhteşem olmuş