Şiir • Bilinmiyor

Beyoğlu’ Nda (13)

Yazar / Şair

Dursun TOMBUL
person

Metro'dan çıktıktan sonra,

Azametiyle Taksi Meydanı

Dimdik durur karşımda.

Çaktırmadan

Göz kırpar.

Doğduğumdan beri

Aşinayız ya.

Atatürk Anıtı'nın önünde

Çektirirken hatıra resmi,

Birden anılar sarar etrafımı.

Gözlerinde bitmeyen hırs,

Ellerindedir

Sımsıkı sopaları.

Çaresizce

Güneş gözlüğümün

Arkasına saklanırım.

Yutturamam,

Başlar kovalamaca;

Atarım kendimi,

Taksim-Tünel Tramvayı'na.

İşte Lale Sineması

Nasıl yapmıştım bunu:

Aynı gün, aynı saatte

İki ayrı sevgiliye

Verdiğim randevuyu.

İster istemez

Sac ayağı oluşturmuştuk.

Gerisi mi,

Rezillik diz boyu.

Hep besmele çekmişimdir

Ağa Camii'nin önünde.

Günahlarım dökülürdü sanki.

Beni,

Deli gibi seven Rum Kızı'nın

İlk adresi

Boynu bükük selamlaşır

İnci pastanesi.

"Metro'dan çıktıktan sonra,"

Tanınmayan zamanda kaybolmuştur

Çiçek Pasajı.

Vefasızlığı yaşar acı acı.

Tanınmayan duygular

Ve renkler ve zevkler

Parsellemiş,

Galatasaray Meydanı'nı.

Tramvaydaki güzelin

Yüzü suyu hürmetine,

Dalıp gitmişim ta Tünel'e.

Peşinden de inmişim

Alel acele.

Yüreğimdeki kıpırdanışlar,

Belki

Yeni bir aşk doğururlar.

Derken

Arakama baktığımda,

Hırs küpü olmuş anılar.

Yine

Ellerinde sımsıkı sopalar.

Güzel bir meydan dayağı bana,

Uzatırlar,

Boylu boyunca kaldırımlara.

Huylu huyundan vazgeçmez misali,

Görünce

Önümden geçen esmer güzelini;

Islıklarımda

Tatlı notalar,

Ağzımda

Şerbet oldu salyalar.

Hak ediyorum galiba;

Yepyeni bir meydan dayağını

Güzelim Beyoğlu'nda...

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...