Şiir • Bilinmiyor

Beyoğlu’ Nda (12)

Yazar / Şair

Dursun TOMBUL
person

Öyle bir Beyoğlu Sevgisi

Yaşar ki içimde,

Kaybetsem bile her şeyimi

Mutlaka bulurum kendimi,

İstiklal Caddesi'nde.

Yaşanmamış sevgilerle,

Kaybolmuş aşklar

Sarıp sarmalar beni.

İpini kopartmıştır anılar,

Üzerimden geçerler,

Silindir misali.

Fırtınaya tutulmuş sandalım artık;

Yalpalarım sağa sola.

Gençlik sevgili Çilli Kızdan

Bir buse koparabilmek için

Gezinip dururuz

Arka loş sokaklarda.

Bazen de

Ahiret Duaları okurum,

Yeşilçam'ın başucunda.

Asılırım

Tünel Tramvayı'nın arkasına,

Ayaklarım yerden kesilir.

Az sonra da

İnmek zorunda kalırım,

Pala Şair'i görünce karşımda.

Alaycı bakışlarıyla güler bana

İnci Pastahanesi.

Bir dilim pasta uğruna,

Az mı sevip koklamıştım

Rum Kızanı burada,

Yalan değil ya.

"Öyle bir Beyoğlu Sevgisi"

Çiçek Pasajı'ndan

Kaybolmuş yaşamların

Kokusu yayılır kaldırımlara.

Alkol, çekip gitmiştir,

Sarhoşluk, bakakalır

Çaresizdir.

Merak etmişimdir,

Franguli Mücevheratçı dükkanını.

O da tanımıştır artık,

Acımasız zamanın asık suratını.

Unutulmuşluğun girdabında

Yudumlamaktadır

Kaldırım tozlarını.

Yığılıp kalırım

Galatasaray Lisesi'nin önünde.

Bir sıcaklık hissederim,

Hayat kadınının ellerinde.

Susmadı bu yürek,

Bendeyken bitmedi bu sevda.

Duygularım;

Hala,

Derin-derin

Mezarımı kazmaktadırlar

Beyoğlu'nda...

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...