Beyoğlu’ Nda (11)

Gevrek bir dilim simit ile

Demli bir yudum çay

Oynaşırlarken dilimin üstünde,

Duramaz Taksim Meydanı yerinde,

Oturduğum banktan gıdıklayıp

Kovalar beni

İstiklal Caddesi'ne.

Fransız Konsolosluğu'ndaki

Ağaçlarda eser,

Maziden kalma sevda rüzgarı.

Sallandırır

Yorgun argın yaprakları.

Duyar gibiyim

Burada terk ettiğim

Rum kızının hıçkırıklarını.

Fitaş Sineması'ndan geçerken,

Anılar keser önümü.

Bitmeyen dondurmalar,

Tükenmeyen mavi duygular,

Öpüldükçe canlanan dudaklar.

Karşı küçük kasetçide çalıyor,

Dario Moreno'nun

'Arkadaşımın Aşkısın' şarkısı.

Gözlerimin önünden bir türlü gitmiyor,

Çilli Sevdiğimin, beni

Piton yılanı gibi sarışı.

İşte İnci Pastahanesi;

Buz gibi

Limonata içmek istiyorum.

Mazi ile dopdolu içerisi.

Kilitlemiştir

Açmaz kapılarını.

Medet umarım

Çiçek Pasajı'ndan.

Posası çıkmış,

Kendine hayrı yok ki,

Kalmadır akşamdan.

Pala Şair'in eli;

Dokununca omzuma,

Limon kolonyası ferahlığı

Yayılır ruhuma.

Çarpar bana, hissedemem

Taksim-Tünel Tramvayı.

Başımdan aşağı dökerler

Bilinmeyen ıslak zamanı.

Korkusuzca atarım

Naralarımı.

Vefasızlıklara, tekmil aldanışlara;

Çakılırım

İstiklal Caddesi'nin ortasına.

Bakınca gözlerde nem,

Gözlerde buğu.

Yüreğimde

Tarifsiz duygular dopdolu.

Hala,

Kuvvetli elleriyle

Sırtımı sıvazlayıp duruyor

Beyoğlu...