Beynimi Kemiriyor, Kanımı İçiyorsun.

Oturdum bir kenara, yürekte onmaz yara

Beynimi kemiriyor, kanımı içiyorsun.

Gönlüme hasret yazdım, yapıştırdım duvara

Boynumu bükük koydun, zil taktın uçuyorsun.

Yoğun içine daldım, yokları seçiyorum

Asırlık susuz pınar, kanarak içiyorum

Sana sultan deyerek gönlümü açıyorum

Bıraktın yarım beni, yarımı saçıyorsun.

Yıldıza kement atmış, ayı tutmuş bir eli

Bülbüle figan düştü, güle Leyla diyeli

Boynum baştan habersiz, sana eğdim eğeli

Mihnetle bir gül açtı, kesiyor, biçiyorsun.

Sevdiğin belli olmaz, sevmediğin hiç değil

Kim olsa söyler bunu dile sevda güç değil

Göçerlere karıştın gidiyorsun “göç değil”

Aklıma koydun seni, sebepsiz kaçıyorsun.

Gönüllü tutsak oldum, geleceğim yol çamur

Ufukta sahte mevsim, hakikatsiz kul çamur

Yol yola çıkacaksa varsın olsun ol çamur

Sıradan saydın gülüm, görmeden geçiyorsun.

Düştüğüm dipsiz kuyu, umutsuz yatıyorum

Çıkmaya çırpındıkça batıyor, batıyorum

Artık benden usandım, ben beni satıyorum

Bana kapattığını kimlere açıyorsun?

Hayallerim fütursuz, düşler nadan, firarda

Hasret infaz ipinde, aklım takılı yârda

Çölde serap gibiyim, git ama bir kez sor da

Zemheride kaldım ben, sen yaza göçüyorsun.

Söz hakkı tanımadın, kararı verdin kendin

Ellere gül olsan da, bana dalsız dikendin

Bitirdin beni ama, işte sen de tükendin

Gönlüme köz düşürdün, külden ne seçiyorsun?

Zülfikar Yapar Kaleli