Şiir • Bilinmiyor

Beyni Sulanık Yuh Klüp

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Adam

Köylü müsün be kadın..?

Ot musun da havamıza giremiyorsun..' derler

Çüüüüüşşşş yuh klüpler

Cinsi minsi sapık silikler kendileri gibi bozulmamışlıkları

Küfür basar gibi yuh

Birbirlerini sürekli aralarında ödünçleşip değiş tokuşturan

Yani cılkı cuk cuk

Hayatı tükenik yumurtalar gibi yılışık ve hödük

Derler ki, bu dingilden şarampollükler

'ot musun..azcık bi süslen maskelen hoplat kalçayı

Parlat plakayı ..!

Ekil,

Dikil,

Sapıl,

Eğil,

Bükül ,

Ve çekil...! Göğüs illlerii

Kıç kabak cılbak...gel sen de ondan ol..!

Ot musun..aaa kadın-adam..?" derler

İçi dışı şişkin paskal,

Kafadaki nem, sis ve makamdaki do (N) oranı ağır vaka acil

Sıcaklığı kıç attıran mahşerenlikler

Profili sıfırlamış yüksek harcanmalı lastikler dolusu atık kimya

Toprağını ipsizleyip geçtikleri otların çalıların

Göğsünden öptüğü hayata nasıl evlendiklerini

Issız kış uğultularından bahara büyüyüp

Yeri yamacı nasıl yeşillenip allandıklarını günün

Güneşi,

Havayı,

Ve yağmuru tıpkı insanlar gibi büyük bir sevinçle

Ve insandan çok kaygılanarak dünyanın gözünü gönlünü doyurmaların

Sonra yaşadığı ömrünün önünde saygıyla eğilerek

Güz eteklerine göçüp göverdikleri bahardan

Hem de insandan da nazik, hem de gene aynı güzelliklere

İnanmış ve kendinden emin

Kimselerin kılına helal getirmedikleri otlar...Çimenler..

Bilmeye akıl- vicdanları çöl olsa gerek ki ukelasının

'ot musun ? ' diye sormaktalar beyinlerinde bulanık su ile

Ayaklarının altında pis papuçlarda gezdikleri ve rezil..

Havası kirli, basıncı yüksek yüksek hektopaskal

Dangalak ki

Ne dangalaklar...

Seyfi Karaca............Haziran / 10

"Adam"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...