Ben Yazarım Onlar Bozar

Şeyda oldum mecnun oldum şu âlemi gezerim

Dert ardımı bırakmıyor sanki her yer mezarım

Bir o yandan bir bu yandan hor görüyorlar beni

Her dem bana ah û zardır feryat, figan ederim

Tüm güllere sevdalandım bağ, bahçemi bozdular

Barıştan bir saray yaptım tankla, topla yıktılar

İşçilere yoldaş dedim, köylüyle kardeş dedim

Alıp beni götürdüler zindanlara koydular

Alevi-Sünni, Bâtıni; Müslüman, Gayrimüslim

Arap, Çerkez, Laz, Ermeni sizleri çok severim

Güvenmeyin soyanlara, sömüren her düzene

Türkler Kürtler benim canım tüm halklar hep Kardeşim

Ben dağları yol eyledim yollarımı kestiler

Harlayan yüreğim yandı su bile vermediler

Geldi geçiyor şu ömrüm; düzen hep aynı düzen

Köyde, şehirde her yerde çaldılar hak yediler

Yüzü kavruk ırgat elleri nasırlı işçi

Dillimde büyük sitemdir yüreğimde bir acı

Patron –ağa yedi bizi seni, beni, herkesi

Ben yazarım onlar bozar soyanlar çok yalancı

Mehmet Çobanoğlu

11.03.2011

İstanbul