Şiir • Bilinmiyor

Ben Senin Hayallerinle Yandım

Yazar / Şair

Veysel Erdoğan
person

Ben senin hayallerinle yandım

En unulmaz güneşin çıktığı anda yandım

Ne farkındayım hayatın, nede çok dışında

İmkansız bir aşkın hayaliyle yandım

Ben senin hayallerinle yandım

Bir kaç damla su, bir kaç damla gözyaşı

Senin hayallerin ısıttı beni bu aşkın bu ışığı

Bulutlar birleşip gökyüzüne seni yazsalar

Güneşin sıcaklığıyla yansamda

Ben senin hayallerinle yandım

Güneş batsa bugün doğmasa bir daha

Gecemi bir daha aydınlatmasada

Gözlerimi kapattığım anda gelsen aklımada

Mucizeler olsa kıyamet kopsa bu anda

Ben senin hayallerinle yandım

Belki bitmez tükenmez bir aşktı benimki

Senin gözlerinde buldum ben hayatın ta kendisini

Yazların soğukluğu, kışların sıcaklığı

Hiç bitmez ki sensiz yaşadığım günlerin sayısı

Ben senin hayallerinle yandım

Seni anlatmaya yetermi ki sayfalar

Gökyüzündeki yıldızlar birleşip seni yazsalar

Yetermi ki bir kere görsem seni

Onca yıllık hasreti dindirebilirmi ki

Ben senin hayallerinle yandım

"Ben senin hayallerinle yandım"

Baksam gözlerine söylesem cümle cümle

Bitirebilir miyim? O cümleyide

Yazsam bir şiir yazsam bu gecede

Mısralar bitmeyecek elbette

Ben senin hayallerinle yandım

Masmavi bir denizin ortasındayım

Ne saga, ne sola gidecek durumdayım

Güneş zaten yakmış kavuşmuş beni

Senin aşkın beni yaktığı gibi

Ben senin hayallerinle yandım

Ben senin hayallerinle yandım

Yeni doğan güneşin sıcaklığıyla

Gözlerindeki denizin soğukluğuyla

Bir gamzelik gülüşünle

Ben senin hayallerinle yandım.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...