Ben Gibi Ölmüşsün

Şu dünyaya ıslak bakan melül gözler

Sıla’dan, yardan ayrılanlar neylesin

Eğer o gün gelse geri dönülmese

Özlem çeken yaralı gönül neylesin

Kirpiklerinden hep yaş süzülen gözler

Gurbet elin derdi, kahrı asla bitmez

Her gün hep karnı tok sırtı pek olsa da

Gurbetçinin kuvveti hasrete yetmez

Sıla özlemi çok zordur pek çekilmez

Hiç anne, baba, kardeş gibisi bulunmaz

Gece uzar, gün uzar, an zindan olur

Dostlar hatırda, yar da gönülde çıkmaz

Fakirlik, zenginlik hiç Allah’tan değil

Gurbete yol açan yoksulluk kahrolsun

Eğer sen kavim, kardeş, yardan uzaksan

Ben gibi ölmüşsün toprağın bol olsun

Mehmet Çobanoğlu

22.12.2015

İstanbul