Ben Değil Kader Utansın.

Ben değil kader utansın.

Gönlüm kaydıysa bir güzele, söyle benim suçum ne?

Bir nefes bir soluk gibi doldun içime

Gündüzüm gecem hüzün, hasret çöktü içime

Mesafeler uzak kavuşturmayan yollar utansın.

Ne söylesem azdır sana feryat edercesine seviyorum

İsmini yazsam başköşeye duramıyorum özlüyorum

Senden aldığım ilhamınla şiirlerimi süslüyorum

Sevmiyorum dersem söyleyen diller utansın.

Sen yüreğimde ki duyguların sahibisin

Ömrümce sevsem doyamam ben sana

Tatmadım böyle duyguları bir başkası asla

Tutamıyorsam ellerini eller utansın.

Sana dünyanın en güzel şiirini yazma isterdim

Ama ilhamdan yoksun mısralara küskünüm

Yağmurlu bir gecede yine seni düşündüm

Kavuşamıyorsam sana ben değil kader utansın.

Seher şiirleri hasret üzerine yazdı yazacakta

Sevgi pınarları yüreğimde hep aktı ağlamakta

Ölüm kaşla göz arasında kim bilir beklide şafakta

Kavuşmadan ölürsem kabre koyanlar utansın…