Belasıyla Güzele

Navruzlar kuzulasın

Çiğdemlerle aynı yaşta karçiçekliği kardelen

Sonuna yaklaştığım bir şehri eğlen artık diyen yolcuya, essin dursun rüzgarları deli

Hal"a kendi havasında bir kaf dağı ,

Durmaksızın küllerini duman ederek Anka'nın

Kuşlar havvalansın üstünde buğ tüten toprakta bahar giyinip

Aynalar kendi kendine görücüye çıkan buzlucam seyriyle şaşkınsa eğer

Gözü kamaşmış bir güneşi bugünden yarına uğurlayan suların yüzünde yangın

Sevda bir haldir

Akıp gitsin öyleyse zaman aşk ırmakları gönlüme doldukça delimden

Bir günse bir gün,

Gönül bağlladığı gam telinden söküp aldığım şu bahar bahçeler

Düzenini sonsuzluğa kursun bu haldeyse mecnundur sır sahibi meğer

Beni kendine dileyen yürek yurdumda aşk-ı handa misafirliğim mecnun

Varsın gitsin öyleyse bütün yolculukları kendinden kendine muhacir

Bu haller bende böyle belalı ve güzelse

O sevda bana adımla çağrılan,

Deli divanesiydi diye yazılsın

Seyfi Karaca.........Mart/ 2004