Bekleyiş...

Bekleyiş.....

Düşersin bir vicdansızın peşine

Ne kıymet bilir ne değer

Ne senin duygularını anlar nede varlığının farkına varır

Sen ondan ufacıcık bir sevgi beklerken

O seni, üstüne damgasını vurduğu

bir eşya gibi görür, o ufacıcık sevgiyi

küçücük şefkati esirger senden

derin duygularla, büyük umutlarla

koşarsın peşinden, ha bügün sevecek

ha yarın diye,

sen koştura dur, ulaşılmaza doğru

o senin içindeki fırtınalardan haberdar bile değildir

Çünkü dedim ya, vurmuştur damgasını bikere

Sen artık onun sevgilisi değerlisi değilsindir

Sen onu sevmek isterken

O sevmekten acizdir ve senin onu sevmene bile izin vermez

Anlamaz, anlayamaz senin sevgini,

Çünkü onun sevgi anlayışı bir damgadan ibarettir

Kaybetme korkusu yoktur, düşünemez onu

Çünkü onun kadını olmak demek,

Ondan hiçbirşey beklememek demektir

Dokunma bana, dokunmayayım sana demektir

Okadar acizdir işte sevmeketen, sevilmekten

Ve bir okadarda kendinden....

Senin gözün ise görmez ondan başkasını

Bekler durursun birgün sana o özlemini duyupta

Yaşayamadığın sevginin yolunu

Gelmez bir türlü,

Sen ondan beklerken, birde bakmışsın karşına

Hiç beklemediğin bambaşka birinden gelir

Hiç tanışamadığın duygularla tanıştırır seni

Alır götürür sonsuza, kadın olduğunu hatırlatır sana

Ayaklarını yerden keser, göklerde uçurur seni

Yıllardır beklediğin, özlediğin sevginin pınarından

Kana kana içirir sana

Ama sen elini bile dokundurmazsın eline

Sen damgalısındır artık, gidemezsin

Ayakların zincirlidir koşamazsın

Vicdanın okadar büyüktürki, ihanet edemezsin

Ve halen beklersin, belki birgün diye.....

O senin gibi kadını hak etmese bile.....