Bêhêvîtî Mirine

Êdiî hêvîyên min ji min veqetîyan

Li min venagerin

Bêhêvîtî mirine

Çi bêjim

Çi binivîsim

Min tiştek fêm nekir

Nizanim gelo gunehê min çiye

Derd û kul

Min seh nakin, min nabîhisin

Roj li min winda bû

Dem ji li min sar e

Birînên pençeşêr

Mar û dûpişk

Şevên reş û tarî

Dor min girtin dor min pêçandin

Ez mişxetê welatê xwe

Revokê şadî ya xwe me

Ewrên xubarî,û bahozên hişk li ser min de dizvirin

Ax jiyan

Ax birîn

Ax raborîya min

Ronahî li min dûr ket

Nav dilê min de êş û jan e

Difnên min de xwîn diherike

Ji qêrînên min

Ard û asîman hev re qelişîn

Ev çi zincîr û werîsin? Li destê min girêdaîyne

Ax dilê min tu ne bextîyarî, salane ez pir bêçare me

Sal derbaz nabin, dem rawestîya ye

Dilê min de xof e

Berserê min de mirin e

Hez kirin paşila min de agir û şewat e

Ax xewn û xeyalên min ji min re bêbextîyê dikin

Li Semsûr’ê û Dêrsim’ê hemû war û welatê me de

Şevqeq vekêşîyaye û ronahî nemaye her der qîr û qetran e

Yek evîn

Yek welat

Yek jî dayîk nin be

Jiyan li bo min mirine

Ez bi xwe re cenk û re şer dikim

Ezê hêvîyên xwe dîl bigirim çimkî hêvî bingeha xeyalan e

Ku evîn û piçek hêvî tune be, dil xelaz bûne û jiyan jî mirine

Mehmet Çobanoglu

13.04.2015

Stenbol