Bebek

Seni bir orman ışığı gibi hatırlıyorum

Gölgeli serin kucağına düşüyor yapraklarım

Seni dalların karanlığından süzüyorum

Irmağın sarmalına direnen kırık bebek

Beni savruk bıyığımla hatırla

Atıp atıp bağrına bas yalnızlığımı

Tenha bir eylül yakamozu gözlerin

Yorgunum çalınmışım kırgınım

Yine de sevinci savunuyorum

Terk ettim silahımı yitirilmiş coşkular gibi

Şimdi penceresinde kırmızı sardunyalar açan

Beyaz badanalı bir köy evidir sevdam