Bayramlıkları Küskün Kurbanlık

Parmağını şıppırdatınca dünya değişmezdi

Baskıya verilmemiş zaman aralıklarında sıkışmadan evvel insan

Ne yüzü kızarıyor, ne suratı bozarıyor

Kölemenliğe boğduğu orucunda haram yiyen

Bayramlar ağasının

Çünkü kafaya aldığı hayranı, şehirler dolusu dert küpü

Açlığa talim, susuzluğa ihtaç, suskuna tav

Elden avuçtan çıkıp acizlerin tahtalı köyüne

Şimdi şurada hemen

Otların yerine güz olup solmaya

Nasıl çoklar aklın durur

Bu tükenmez sermaye devamlı kendini üredikce böyle

Çukurunu o bitti bitecek son nefesinden

Kuru gayretlere canını teninden dikilmiş çarıkları eskiterek

Ağası niye utabnsın ki...beleşe dükkan bulmuş hazır

Parmağı şıkırdatınca aklın durur..

Aniden

Öfke, hınç, kurgu, kudurgu

Kafası bozulmuş havaların şimşek çakışları gibi

Hayranlar son ferdine kadar can siper

Kendi yavanlarına çullanıp

Hayatını vurmasına aklın durur yaşı at pazarında sorulana

Bumerang sanır

İhtimaldir yanılacaksın

İnsandır oysa yuttuğu haplarla

Harcandığı hallere kızara bozara

Parmağı şıkkırdattmaların ya kul veya kölesi

Aniden vaziyet alıp da sözkesimini baştan

Bayramlıktan....

Küskün kurbanlık.

Seyfi Karaca........Temmuz / 10