Şiir • Bilinmiyor

Bayramlar

Yazar / Şair

Naim ÖZDAMAR
person

Gurupta son nefesindeyken güneş,

Sabırla yaklaşmışken son iftar,

Omuzlara basar kurşun gibi bir yalnızlık;

Yokluğu hüzün fırtınası eş,

Ve baba hasreti çeken çocuğun sevinci bayramlar.

* * *

El açmadan uzak kalmak zengin sofralarından,

Ayakuçlarına gömüp, gururlu bakışları,

Sırasına büzülmemek riyakâr iftar çadırlarının,

Sahte sırıtmaların,

İnce badem bıyıklar altından ve

Tombul yanakların tafralarından,

Yokluğa karşı çelik iradenin,

Direnci bayramlar.

* * *

Zekâtın çıkar hesabına vurulmadığı,

Kâr payında, döviz kurunda,

Kaç ettiğinin sorulmadığı,

Ayrının, gayrının,

Ve topyekûn ötekilerin,

Güvenci bayramlar.

* * *

Bayram namazları çıkışı

,En içten sıkılan ellerin,

El öperken sunulan en pembe güllerin,

Yüreklerin,

Hem de en derinden,

İnancı bayramlar

* * *

Ufuklar ötesini kucaklayan geniş yüreklerin,

Sevgi pazarında şaşmayan terazisi.

Sıcak pidelerin, ekmeklerin,

Eşitçe bölüşümü,

Bağra basmanın ustalığı,

Ve Millet olmanın övüncü bayramlar.

* * *

Bin dört yüz yıldır,

Gönüllerle taranan,

Üç yüz altmış beş bin fersahlık kumsalda,

Aranan,

Yedi inci bayramlar.

"Gurupta son nefesindeyken güneş,"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...