Barış Gülü

kana elim, özü taşan yüreğe

dikenini gülüm, elimedir bil

duracak kana erim, ebeyim

barışa gülüm sevim, hasretim

barış genim yivsiz, ak mendil

sivridir elim, coşkun yüreğim

iflah olmaz efkarıma sor, ve bil;

önsesi barış bebemin, sonsözü evim

yerleşmekle alışmak iki kötü mama

sigara-içki benzeri kanıksanan ama

yerleş savaşlara, yokluklara, piçliklere

kah biçare çocuklara, kah süt bebelere

tanık ol bile bil, boyun kır kıyıcıyı kefile

alış sülüğe, utanç duymaza, kan emiciye

alış yok oluşa, öksüz, yetim kalışa, nafile

kaçın-dur, sakın-dur, sus-dur, suspus -dur

suskun kalmalar da güle, kayıtsız onur

duyarsızlık ya, seyrelmiş gurur, defoludur

sarış içinde hani, nazlı yanıkmış gibi

canı gibi yanaşık, güya kanıkmış gibi

barış gülü dikenim olsun, varsın ok olsun

çok olsun, zora-zor olsun, kora-kor olsun

ha kanarsa elim, huzur bulacaksa yüreğim,

öksüz, yetim kalmasın çocuklarsa, özlemim

böylesine akacak kanım olsun, bundan olsun

sebebim, barış olsun, hazırım, gelene razıyım

hakkım haklı ölümüm, erincim barışa gülüm

bebeğim çocuğunu kucaklasın, buna ölürüm

say, füzeyi havanı saksıya, gel çiçeğe karış

ezberi boz, barışı kur, yaza-dize, barışa alış

alış-alıştır, çoğal kaleminle/çoğalt kaleminde!

Müjdat Eraslan

balaban Kent Şairleri.