Bana Düşen Sadece Hüzünlü Bir Hayat

Hayatım boyunca bir deli rüzgar gibi estim ama üzgün

Sevgi ve mutluluk çocuk gibiydi, büyümeye aldırmadan

Kelebekler gibi onun beni baştan çıkartığını gördüm, cıvıltıli

Dinlenme zamanı derken ve çiçekleri koklamaya ramak varken

Bir gece geç saatte beni, unutulmaya yüz tutmuş mazi ile soktu

Koyu bir sis renginde güller, zifiri-karanlıklardan yükseklen duman

Sanki her şey çiçekler içine kendini gömmüş, koyu - renkte solgun.

Şimdi bu yorgun - argın bir parmakla hokus - pokus,a özlem duymaktayım

Gözlerim yıllardır zaten nemlendir, yem - yeşil çimlere uzanma arzum var

Ben tekrar bu güzel şeyleri "yeniden görme" özlemiyle yanıp - tutuşurken

Bu hayat daha yüksek, daha da yüksek zorluklara tırmandırıyor beni

Ey siz okurlar; bana bakıp tamamen benim silületimi görüntüleyebilirsiniz.

Yaşantımın yaprakları bir - bir sanki camiye ruhunu yaslamış bir çınar ağacından düşüyor gibi

İçimden tek - tek kopuyor benliğimin nice yaşanmışlıkları

Ve fısıltılar, usulca kulaklarımı sağır edercesine, sadece payıma düşen kadar yaşıyorum...

Yakup ICIK