Baharımın Dağ Çiçeği

Gecenin dudakların arasında

Kadifemsi narin teninden

Fesleğen kokuyor

Saçlarına yıldızlar üşüşmüş

Yanakların gülpembe

Şahdamarından

Sana daha da yakın olan

Şu yüreğim

Seni arzuluyor

Sanırsam her bir dokunuşun bin bir ömre bedel

Nil ol

Fırat ol

Aras ol

Damarımdan ak

İçimdeki sahraya, susuz olan çöllere

Uçurumun kıyısındaki

Umudum tükenmeden

Gel

Yeşersin baharımın çiçeği

Üzerine yıldızların üşüştüğü saçlarını koklayayım

Dağ çiçeğim

Gelinciğim

Açelyam

Sende ki o asaleti ne çok özlemişin

Oysaki o bakışların

Nisan’a

Mayıs’a ne çok yakışıyor

Artık bitsin donduran kış, cemre ol düş dünyama

Her derde deva olan

Gül kokulu gülistanım

Ne çok bağlandım sana

Yüreğin olduğu yerde

Kalakaldım

Ne olur beni yalnızlığa bırakma al kolların arasına

Üzerime bir karanlık sindi

Çok acı

Hançerliyor içimi

Ürkek, çekingen, utangaçlığımla

Gökyüzünden

Yıldız bakışlarını

Toplamak istiyorum

Paramparça yüreğimle

Bu cihan-ı âlemde

Muş ovasında

Tatvan yaylasında

Kağızman’ın Çemçe Dağlarında

Ruhumu ısıtacak ateşinle yanmak istiyorum her gece

Mehmet Çobanoğlu

07.03.2015

İstanbul