Bağımlı Şiir’den

I

Bütün gün kırlarında dolaştım yurdumun

Oynak tepelerinde, ayartıcı ovalarında.

Bütün gün kırlarında dolaştım senin

Bir avuç toprak arayarak, boş, serin

Oysa ne kadar anlamsız tarihsiz bir toprak

Tarihsiz bir ev, tarihsiz bir insan aramak,

Bazı şairlerden sonra geçti artık

Geçti artık bazı şeyleri anlatamamak

İşte bir sürü bitki, adını bilmediğim

Kuzukulağı, devedikeni, ısırganlar yanında

Sarı ve kızıl açan, bildiğim, görmediğim

İnce gövde, narin yaprak, al dudak

Yere yalıcı, sarılıcı, gramofon

Kimbilir hangi derde deva

Bütün gün kırlarında dolaştım senin

Yaşamak bir yanımda aldı başını gitti

Bir yanımda besleyici ve yabanıl otlar

Biryerlere bağladılar beni, adlarını bilmesem de

Kenetlenmişler ya ayrıkotları kadar sıkı

Biryerlerde, biliyorum, bulabilirdim.

II

Akşam tütün dumanlarıyla inerdi soframıza

Ve biz, o çocuğu görürdük aramızda:

Nedir bağımsızlık, bağımlı olmak mı

Bir kuşun gülüşüne, bir kızın kanadına?

Hazırlop bir ömür... Ben yokum buna.

Doğrudur, bir süre şöyle söylenebilir:

Bağımlılıklardır bağımsızlığı oluşturan.

Oysa küçük şeylerdir büyükleri yaratan.

Hem kim bilebilir küçük yanlışları

Büyümeden?... Bir mesleğin seçimi

Elleri kansız bir katil yaratabilir,

Bir yaşamın seçimidir, derim ben.

Bir kızın seçimi

Bir oğulun seçimidir bir bakıma.

Bir süre bunlar söylenebilir, doğrudur

Ama hangi bağlamda?... Şimdi sen ey şair

Bağımlısın şiire. Ama bağımsızsın da

Bağımlı şiir, dedin ona, köpeksi gülüşünle

Oysa biliyorsun; senden daha özgür:

Seni astılar mı ölürsün, o yakılsa da kalır.

Seni övseler, şımarırsın, o kendini korur.

Seni sevseler, büyürsün, tek ayrıcalığın burda.

Bağımlıdır şiir de, evet; insana.

Denizi düşün; bir oluşumdur, devinir.

Bir bütündür, ama parçalanır dalgalandığında

Yine de kuruduğu görülmemiştir ırmaklar gibi

Bir trajedidir onu besleyen ırmakların kuruması.

Bir süreçtir, suyun tarihiyle eşanlamlı.

Bir halktır, suyun tarihiyle eşanlamlı.

Bir düşünce, suyun tarihiyle eşanlamlı.

Bir damladır, okyanusun büyüklüğüyle özdeş

Eh biraz büyümüştür kısacası.

Yani küçük şeylerle gelindi bugüne.

Küçük bankalarla, küçük bonolarla, küçük tahvillerle

Küçük gayrimenkullerle gelindi bugüne.

Küçük adamlar, küçük mülkler büyüdü birdenbire

Ve küçüldü ülke... Bu böyle bilinmeli

Şimdinin bilinmesi yetmez

Onu geleceğe yetiştirmeli:

Küçük bağımlılıklarla gidilecek bağımsızlığa

Ve haykırıyorum işte: Yaşasın ... Ülke!

Nedir bağımlılık, işte bir söz

İşte bir urgan sıkıyor boğazımı.

Çocuklara koyun benim adımı

Gördüğünüz gibi yitirdik isimsiz kahramanımızı

Yarattığımız gibi yitirdik... Şimdilerde

Akşam açlık kokularıyla iner sofralara

Ve sokaklarda onlar dolaşıyor... Hâlâ.