Baba Olmak

İnsan dünyaya gelirken ya kız, ya erkek doğar,

Erkekliğin gereği; adam gibi adam olmaktır.

Ve çok adam vardır ki, hepsi yalnızca göz boyar,

Esas adamlık; aslanlar gibi baba olmaktır.

Kaç evlat var dünyada dengesini kaybetmemiş?

Düşmüyorsan eğer, arkanda koca bir dağ vardır.

Ne yüce dağlar var ki, onlar bile devrilirmiş,

Arkana dön bak; dağ bildiğin aslında babandır.

Avare gezerde dostla kandırırsın kendini,

Dost dediğin, devrilirken son darbeyi vurandır.

Dizlerin yere değmeden bir el kavrar elini,

O uzanan eldir ki; sahibi yine babandır.

Baban, bildiğini söylerde onu dinlemezsin,

İşte o sözdür ki; göğsünde kanayan yarandır.

O akan kanı bile kendin silmekten acizsin,

Düşün ki, o yaranın bile merhemi babandır.

Her an yanında tüm dostlardan öte bir dost vardır.

Her derde düştüğünde yanında bir derman vardır.

Başın sıkıştığında sığınacak kanat vardır.

İşte o dost, o derman, o kanat benim babamdır.