Baba

Keşke ben girseydim kara toprağa

Sen yaşasaydın baba.

Yüreğimize kor ateşler düşürdün giderken.

Yaşamak, ayakta kalmak,

Ölmekten daha bir zormuş.

Buralara keşke bir uğrasaydın,

Nasihatlerine çok ihtiyacım var baba.

Gitmek var mıydı ansızın.

Ansızın bir başına böyle bırakmak.

Bilirim, şımartmamak için

Bizleri uykudayken öperdin

Sabahleyin işe giderken,

Çocuklarım uyanmasın diye

Kapıyı hafifçe açardın.

Ayağındaki ayakkabı Sümerbank malıydı

Bizlerinki ise hep markalı olurdu.

Çocuklarım mahcup olmasın diye

Eskimeden yenisini alırdın.

Sigaranın en ucuzunu içer,

Üç kuruş tasarruf edebilmek için

Hafta içi gazete almazdın.

Sen ne çok bilgiliydin baba.

Biliyormusun, ben hala,

Bulmaca çözemiyorum.

Sen olsaydın yanımda,

Yine sana sorardım baba.

Miras olarak kitapların kaldı.

Onlara dokununca, sana dokunuyorum sanki

Elimden hiç düşürmüyorum.

Dikili bir ağacın yoktu ama,

Saygınlığın, kibarlığın vardı.

Seni tanıyanlar hala anlatırlar

Baban büyük adamdı derler.

Sen hep farklıydın baba.

Vasiyetin kulağımda küpedir.

“Dürüst ol, dürüst kal”

“Benim servetim dürüstlüğümdür” derdin.

Ben senin kadar dürüst değilim.

Kurtlar sofrasında adam harcıyorlar.

Dürüst kalınamıyor baba.

Kardeşimi onbeşinde gelin verdik.

Kurda kuşa yem olmasın diye.

Almanya’ya, gurbete gittiğinde,

Büyümeyen kızın yine küçüktü baba.

El oğlu rahat vermiyormuş

Oysa kızın bana emanetti

Çaresizdim.

Affet beni baba.

Kara toprağa verdiğimizde seni,

Ben onyedisindeydim,

Onyedi bin yerimden yaralandım.

Her bir yarama tuz bastım.

Sesimi bir Allah’ın kulu duymadı.

Sen olsan duyardın baba.

Amcalarım, teyzelerim neredeler?

Herkes nereye gitti baba.

Küçük kardeşimi ne de çok severdin.

Daha dün bebekti,

Şimdi kocaman adam oldu.

Hep seni sordu büyürken

Seni yeterince anlatamadım

Kardeşlerime sahip çıkamadım

Affet beni baba.

Kapımızı hiç kimse açmadı.

Bayramlarda hep boynu bükük kaldık,

Babam diye mezar taşını öptüm.

Elini öper gibi.

Mezar taşı soğuktu,

Oysa sen hep sıcaktın baba.

Annemin gözyaşları hiç kurumadı baba

Ben gözyaşlarımı hep içime akıttım.

Senden kalan yadigar saatini

Halen saklıyorum

Emekli olduğunda duvara asacaktın ya,

Ben resminle beraber astım

Yine hep tebessüm ediyorsun

Sen kızarken de sanki gülerdin bize baba.

Evlendim…

Ben de baba oldum.

Ama senin gibi olunmuyor

Sen tatlı, sert

Ne bileyim işte

Bir başkaydın.

Sevdiğin şarkılar çıktığında

İçim burkuluyor

Ağlamak geliyor içimden.

Çocuklarımın yanında ağlayamıyorum baba.

Yıllar geçse de, sen benim yüreğimdesin

Dualarım senin için.

Ezelde ve ebediyette kavuşmak dileğiyle

Seni dünden de çok seviyorum.

Vecdi Murat SOYDAN