Ayrılmamalıydık Biz

Ayrılmamalıydık biz

O gitti...

Bilmem neden gitti

Bir kusurum yok

"Kadın ağlatmayı sever..."derdi babam

O dönmedi

İnancımı kaybedeceğim

Soruyorum kendime şimdi

"Erkek topraktan

Kadın ateşten mi yaratıldı"

Neden gittin

Bir sen dokundun içimdeki yaraya

Güneşle seni koymam aynı sıraya

Tek sesinle aydınlanıyor içim...

Neden gittin

Ayrılık ve ölüm siyah renkli...

Sen ilk güneşsin bu gönlün tanıştığı

Seni sevdim dağ oldu gönlüm

Bahar oldu ömrüm...

Ayrılık utanacak aşk utanacak bizi ayırmaktan...

Neden gittin

Ayrılmamalıydık biz

Ben güneşli güzelliğe hasret kaldım

Yar dön

Biliyorsun biz bir ağacın iki dalıyız

Ya öldür ya dön...

Yar,ay güneşe ben sana dönüyorum biliyorsun...

Her hasta ayrı ilaca el uzatır biliyorsun...

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Bu ömür gül,aşk gül, bu gençliğim bu bahar gül solmasın...

Dön

Ey zehri şeker eden yar...

Dön

Ayrılık da taştır ağırdır dağdan taştan...

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Biliyorum sen de şirinsin

Uğruna dağ delmeliyim

Sen de leylasın çöllere düşmeliyim...

Dön

Gönlümü sererim ayaklarına...

Bulutlar o an beyaz güle benzer

Nehir olur gözlerim

Bir ülke kurarım o an sana sil baştan

Sen de bir aysın gecemde ışığın

Araya bulutlar girer

Dön

Geceler bitsin

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Miyadı dolmuş hayallerin işgalindeyim

Dur diyorum uzaklaşma diyorum bulut gözlerini alıp gidiyorsun...

Gül diyorum ağlıyorsun

Bilirsin zehrin öldürdüğünü...

Önümden dereler gibi akıyor saçların

Elimi süremiyorum...

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Ayrılmamalıydık biz

Dertlere gem vuramıyorum

Bent tuttun dilindeki bala

Biliyorsun aşkın bal olduğunu...

Bu gün sana muhtacım biliyorsun

Gönlüme söz geçmiyor

Ben geceyim sen gündüz...

Uzak kalamayız biliyorsun

Allah sevmez ayrılığı

Bu günah senin sevgili...

Dön

Çorak toprak oluyorum bulut olmuyorsun...

Testi oluyorum su gibi dolmuyorsun

İçimin kan ağladığını biliyorsun

Ayrılmamalıydık biz

Halimi görüyorsun

Çöle düşüyor gölgem bile

Kilit vurulur bülbül dile

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Gündüzüm gece oldu

Gördün

Gece bile ağlar yitirince gündüzünü

Gitme diyorum gidiyorsun

Sonbahar bahçeleri gibi oluyor zaman

Gözlerim bulut oluyor

Güneşini yitiren dünya da ağlar...

Gör diyorum dünyamı görmüyorsun.

Duy şarkılarımı diyorum duymuyorsun

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Gülü bülbülü ayırmış bir zalimdir ölümdür ayrılık...

Dön

Dön

Gittin gitti istanbul yüzün...

Gece olsun gündüzün

Dön

Dön

Çöle dönüyorum

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Ayrılmamalıydık biz

Sen gül ben bülbül

Gittin çiçek elin gitti

Baharım gitti...

Biliyorsun

Yetmez mi oldum kül

Ayrılmamalıydık biz biliyorsun ağlıyacağımı

Dön güneşim güneş kalplim

Dön

İçimin dallarını kırarak gittiğini biliyorsun

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

İki dağ birbirinden ayrılsa

Ayrılmamalıydık biz

Dağlar bana değil yük

Dağlardan ağır bu yük

Ayrılmamalıydık biz

Dön

Sen de memleketimsin biliyorsun

Gurbet oldu her yer

Dön

Dön

Gittin gitti istanbul yüzün...

Gece olsun gündüzün

Hani bizim de çiçeklerimiz olacaktı

Yangın ve kül her yerde

Biz bu ateşin külünde yanarız

Aklımdasın gönlümdesin bunu biliyorsun

Ey bir elmanın yarısı

Ölüm bu ayrılığın adı

Gel getir yaşanmış binlerce hikayamizi...

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Ağaçlar ağladı

Kuşlar şimdi göz yaşı

Hangi mevsimdir gelen

Bu gidişe kış dedim

Bol karlı ve fırtınalı

Üşüyorum şimdi yollar gibi

Deniz şimdi öfkelidir,İstanbul öfkelidir

Zaman gece şimdi

Güneşim dön

Ey giden ateş geceler serindir üşürüm

Bu gecenin gözü kartal gözü

Bu gecenin pençeleri var

Şimdi ağlıyor bulutlar bunu biliyorsun

Dereler hep denizi arar biliyorsun...

Güne bakanlar sadece güneşe döner biliyorsun

Dön

Bitir bu kör ayrılığı

Sürdürme karanlığı

Düğümlendi gözlerim dön

İntiharın eşiğinde aklım dön...

Küflü bir makasla kesildi dilim

Karanlığı şişman bir dağ kesti yolumu

Alıp gittin cenneti...

Sen ilk sevgilisin benzemez hiç bir güneş sana

Hep beklenecek kadınsın

Çürüsen şu kara toprakta geçemem senden

Mahşerde de beklenecek kadınsın

Gittin yıktın harabeye döndüm o gün bu gündür

Dön

Yolcusu yolunu kaybeder kışta bedenim işte

Bu Ortaköy meydanı da üşüyor şimdi

Yaşama sevincim hangi dala tutunsun

Aklımı hangi kuytu kabul eder

Kadın ağlatmayı sever...derdi babam

Dön

Kurşunun vurduğu ölmez kadının vurduğu ölürmüş...

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Sürdürme ayrılığın zifiri karanlığını

Telefonuna davran.sesinin ay ışığı karanlığı dağıtır biliyorsun

Ben bende değilim senin göklerindeyim hep

Senin göklerinde olacağım hep...

Yitik güneşini arayan öksüz dünya gibi olurum hep

Karlar fırtınaya emanet şimdi

Bedenimden can çekiliyor şimdi

Aşkın da çiçek olduğunu biliyorsun

Gönül de üşür...

Gözlerim köpük köpük oluyor denizlerde

Martılarımın göçeceği sıcak ülke de yok

Gönül de ölür biliyorsun

Bitir bu ayrılığı ey gözlenen güneş

Çığırtkanlıkları üstünde şimdi martılarımın

Hüzünlü şarkılar düşüyor dilime şimdi

Gözlerim denizin dalgalarında hüzün an an büyüyor

Bu boğaza bakıp

Ben hiç böyle anlamlı ağlamamıştım

Misk veya amber yağmuru saçının kokusu

Allı pullu saçların, İstanbullu kokusu

Getirmedi kokusunu o saçların rüzğar hiç yok onda da vefa

Kış geldi bana kış ey güneş

Saçının bir teline Karun’un mülkünü ederdim feda

Kışlarda olduğumu biliyorsun

Bütün anahtarlarını taşa çalmış bir Karunum şimdi

Gittin

Sislerdeyim şimdi

Dön

Bitir kör ayrılığı

Kahkahalar gündüzse hıçkırıklar gece

Çıkar gelirsin diye bir gece

Bir ümidi bir büyütmesem

Karanlıklara gömerim bir ülkeyi

Yıldızları kör ederim

Mezar beni bekliyor olsa ben seni bekleyeceğim

Kara sevdalınım biliyorsun

Zor veririm son nefesimi,dönmezsen

Bir senin omuzlarında ağlanır

Dön

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Gittin, dön

Gecenin gündüzü var

Kışın baharı...diyorum

Dön

Dön

Hani sevdamız göl olacaktı...

Gittin

Dön

Güneşler gider ve döner

Dönmez sanki göçen kuşlar daha

Gözlerim dursa kahraman gönlüm ağlar

Gündüzler geceye benziyor artık

Dilinde şarkımız vardı gözlerinde aşk...

Dönmeyeceğini söylersen nehir olur ateşlere boşaltırım kendimi

Sürdürme bu deli küslüğü

Dön

Çiçekler böcekler ile karşılarım seni

Bu dönüşün adını bahar koyacağım

Eğer uzarsa bu bekleyiş

Gençliğimde,ihtiyarlığımda gözlerim bir

Seninle kamaşsın...

Tek sensin sevilecek kadın gönlüm senin hep

Dön sevemem ki, bir başkasını

Güneşten karanlığa dönmez bu gönül biliyorsun

Söndür bu cehennemi...

Ey sevilen kadın

Bu ayrılık öldürür ve geceler serindir üşürüm

Rüyalarımın süsüsün yar

cennetimsin baharların sesisin yar

Ömrümün baharı sensin

Ben yar öksüzü oldum sen ölmeden

Cennetten çıktım çöllerdeyim biliyorsun

Adem de böyle yaşamıştı ayrılığı

Bu dünyanın gülü sensin

Bu gönlün gülü sensin...

Feryatta bu bülbül

Hüzün var seherlerde biliyorsun

Sürdürme küslüğü

Güneşe giden yol sensin...

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Toprak bizi almadan

Gül versin gül fidanı...

Erik ağacı erik

Tamamlansın bu çiçek mısra...

Gülsün öksüz şiir...

Dön

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Alnımdan sildim geceyi

Bak sahillerime güneşi getirdim

Dön diye

Halılar serilir yoluna dön...

Dön güneş gör güneş

Dünya mahzun bir kuş

Bulutlardan ziyade ağlıyorum bak...

Sen benim aktığım denizimsin...

Ben geceyim sen gündüz...

Ayrılığın ağlattığını biliyorsun ey havva

Hani hiç ayrılmayacaktık

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Unut deme ne olursun

Toprak geçebilir mi bulutundan

Ey gözleri toprağıma nur bırakan

Elleri kalbe unutulmaz aşkı yazan

Dön

Dön

Biz de mavi uykular uyuyacaktık...

Hani maviliğe koşacaktık...

Mavi masalımız bu aşk biliyorsun

Güneşini yitiren dünya oldum dön

Baharını yitiren bahçe oldum

Ben senin yörüngenin esiriyim

Ben senin çölünün nehiriyim

Bu zincirleri nasıl kırayım

Unut deme ne olursun

Ben de ikiye yer yok

Vatanım demedim bir başka vatana

Senden başkasını da sevemedim...

Hani ateş düşmeyecekti bu kuş yuvasına

Hani dilinin zehri yoktu senin...

Öldü mü güneşe benzeyen sözlerin...

Ayrılığın zindan olduğunu biliyorsun

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Ayrılmamalıydık biz

Neden ayrılık ve ölüm siyah renkli...

Ayrılık utandı ve aşk utandı bizi ayırmaktan

Yar dön

Biliyorsun biz bir ağacın iki dalıyız

Yar,ay güneşe ben sana dönüyorum biliyorsun...

Her hasta ayrı ilaca el uzatır biliyorsun...

Bu ömür gül aşk gül bahar gül solmasın...

Dön

Ey zehri şeker eden yar...

Ayrılık da taştır ağırdır dağdan taştan...

Biliyorum sen de şiirinsin

Uğruna dağ delmeliyim

Sen de leylasın çöllere düşmeliyim...

Dön

Gönlümü sererim ayaklarına...

Bulutlar o an beyaz güle benzer

Nehir olur gözlerim

Bir ülke kurarım o an sana sil baştan

Sen de bir aysın gecemde ışığın

Araya bulutlar girer

Miyadı dolmuş hayallerin işgalindeyim

Dur diyorum uzaklaşma diyorum bulut gözlerini alıp gidiyorsun...

Gül diyorum ağlıyorsun

Bilirsin zehrin öldürdüğünü...

Önümden dereler gibi akıyor saçların

Elimi süremiyorum...

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Ayrılmamalıydık biz

Dertlere gem vuramıyorum

Bent tuttun dilindeki bala

Biliyorsun aşkın bal olduğunu...

Bu gün sana muhtacım biliyorsun

Gönlüme söz geçmiyor

Ben geceyim sen gündüz...

Uzak kalamayız biliyorsun

Allah sevmez ayrılığı

Bu günah senin sevgili...

Dön

Çorak toprak oluyorum bulut olmuyorsun...

Testi oluyorum su gibi dolmuyorsun

İçimin kan ağladığını biliyorsun

Ayrılmamalıydık biz

Halimi görüyorsun

Çöle düşüyor gölgem bile

Kilit vurulur bülbül dile

Gündüzüm gece oldu

Gördün

Gece bile ağlar yitirince gündüzünü

Gitme diyorum gidiyorsun

Sonbahar bahçeleri gibi oluyor zaman

Gözlerim bulut oluyor

Güneşini yitiren dünya da ağlar...

Gör diyorum dünyamı görmüyorsun.

Duy şarkılarımı diyorum duymuyorsun

Gülü bülbülü ayırmış bir zalimdir ölümdür ayrılık...

Dön

Dön

Gittin gitti istanbul yüzün...

Gece olsun gündüzün

Dön

Dön

Çöle dönüyorum

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Ayrılmamalıydık biz

Sen gül ben bülbül

Gittin çiçek elin gitti

Baharım gitti...

Biliyorsun

Yetmez mi oldum kül

Ayrılmamalıydık biz biliyorsun ağlıyacağımı

Dön güneşim güneş kalplim

Dön

İçimin dallarını kırarak gittiğini biliyorsun

İki dağ birbirinden ayrılsa

Ayrılmamalıydık biz

Dağlar bana değil yük

Dağlardan ağır bu yük

Ayrılmamalıydık biz

Dön

Sen de memleketimsin biliyorsun

Gurbet oldu her yer

Dön

Dön

Gittin gitti istanbul yüzün...

Gece olsun gündüzün

Hani bizim de çiçeklerimiz olacaktı

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Yangın ve kül her yerde

Biz bu ateşin külünde yanarız

Aklımdasın gönlümdesin bunu biliyorsun

Ey bir elmanın yarısı

Ölüm bu ayrılığın adı

Gel getir yaşanmış binlerce hikayamizi...

Ağaçlar ağladı

Kuşlar şimdi göz yaşı

Hangi mevsimdir gelen

Bu gidişe kış dedim

Bol karlı ve fırtınalı

Üşüyorum şimdi yollar gibi

Deniz şimdi öfkelidir,İstanbul öfkelidir

Zaman gece şimdi

Güneşim dön

Ey giden ateş geceler serindir üşürüm

Bu gecenin gözü kartal gözü

Bu gecenin pençeleri var

Şimdi ağlıyor bulutlar bunu biliyorsun

Dereler hep denizi arar biliyorsun...

Güne bakanlar sadece güneşe döner biliyorsun

Dön

Bitir bu kör ayrılığı

Sürdürme karanlığı

Düğümlendi gözlerim dön

İntiharın eşiğinde aklım dön...

Küflü bir makasla kesildi dilim

Karanlığı şişman bir dağ kesti yolumu

Alıp gittin cenneti...

Sen ilk sevgilisin benzemez hiç bir güneş sana

Hep beklenecek kadınsın

Çürüsen şu kara toprakta geçemem senden

Mahşerde de beklenecek kadınsın

Gittin yıktın harabeye döndüm o gün bu gündür

Dön

Yolcusu yolunu kaybeder kışta bedenim işte

Bu Ortaköy meydanı da üşüyor şimdi

Yaşama sevincim hangi dala tutunsun

Aklımı hangi kuytu kabul eder

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Sürdürme ayrılığın zifiri karanlığını

Telefonuna davran.sesinin ay ışığı karanlığı dağıtır biliyorsun

Ben bende değilim senin göklerindeyim hep

Senin göklerinde olacağım hep...

Yitik güneşini arayan öksüz dünya gibi olurum hep

Karlar fırtınaya emanet şimdi

Bedenimden can çekiliyor şimdi

Aşkın da çiçek olduğunu biliyorsun

Gönül de üşür...

Gözlerim köpük köpük oluyor denizlerde

Martılarımın göçeceği sıcak ülke de yok

Gönül de ölür biliyorsun

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Bitir bu ayrılığı ey gözlenen güneş

Çığırtkanlıkları üstünde şimdi martılarımın

Hüzünlü şarkılar düşüyor dilime şimdi

Gözlerim denizin dalgalarında hüzün an an büyüyor

Bu boğaza bakıp

Ben hiç böyle anlamlı ağlamamıştım

Misk veya amber yağmuru saçının kokusu

Allı pullu saçların, İstanbullu kokusu

Getirmedi kokusunu o saçların rüzğar hiç yok onda da vefa

Kış geldi bana kış ey güneş

Saçının bir teline Karun’un mülkünü ederdim feda

Kışlarda olduğumu biliyorsun

Bütün anahtarlarını taşa çalmış bir Karunum şimdi

Gittin

Sislerdeyim şimdi

Dön

Bitir kör ayrılığı

Kahkahalar gündüzse hıçkırıklar gece

Çıkar gelirsin diye bir gece

Bir ümidi bir büyütmesem

Karanlıklara gömerim bir ülkeyi

Yıldızları kör ederim

Mezar beni bekliyor olsa ben seni bekleyeceğim

Kara sevdalınım biliyorsun

Zor veririm son nefesimi,dönmezsen

Bir senin omuzlarında ağlanır

Dön

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Gittin, dön

Gecenin gündüzü var

Kışın baharı...diyorum

Dön

Dön

Hani sevdamız göl olacaktı...

Gittin

Dön

Güneşler gider ve döner

Dönmez sanki göçen kuşlar daha

Gözlerim dursa kahraman gönlüm ağlar

Gündüzler geceye benziyor artık

Dilinde şarkımız vardı gözlerinde aşk...

Dönmeyeceğini söylersen nehir olur ateşlere boşaltırım kendimi

Sürdürme bu deli küslüğü

Dön

Çiçekler böcekler ile karşılarım seni

Bu dönüşün adını bahar koyacağım

Eğer uzarsa bu bekleyiş

Gençliğimde,ihtiyarlığımda gözlerim bir

Seninle kamaşsın...

Tek sensin sevilecek kadın gönlüm senin hep

Dön sevemem ki, bir başkasını

Güneşten karanlığa dönmez bu gönül biliyorsun

Söndür bu cehennemi...

Ateş olsan yine dön

Ey sevilen kadın

Bu ayrılık öldürür ve geceler serindir üşürüm

Rüyalarımın süsüsün yar

cennetimsin baharların sesisin yar

Ömrümün baharı sensin

Ben yar öksüzü oldum sen ölmeden

Cennetten çıktım çöllerdeyim biliyorsun

Adem de böyle yaşamıştı ayrılığı

Söndür bu cehennemi...

Ateş olsan yine dön

Bu dünyanın gülü sensin

Bu gönlün gülü sensin...

Feryatta bu bülbül

Hüzün var seherlerde biliyorsun

Sürdürme küslüğü

Güneşe giden yol sensin...

Bitir bu ayrılığı

Ateş olsan yine dön

Toprak bizi almadan

Gül versin gül fidanı...

Erik ağacı erik

Tamamlansın bu çiçek mısra...

Gülsün öksüz şiir...

Dön

Alnımdan sildim geceyi

Bak sahillerime güneşi getirdim

Dön diye

Halılar serilir yoluna dön...

Dön güneş gör güneş

Dünya mahzun bir kuş

Bulutlardan ziyade ağlıyorum bak...

Bitir bu ayrılığı

Ateş olsan yine dön

Sen benim aktığım denizimsin...

Ben geceyim sen gündüz...

Ayrılığın ağlattığını biliyorsun ey havva

Hani hiç ayrılmayacaktık

Unut deme ne olursun

Yusufum.Ferhatım...Mecnunum ben...

Toprak geçebilir mi bulutundan

Ey gözleri toprağıma nur bırakan

Elleri kalbe unutulmaz aşkı yazan

Dön

Dön

Biz de mavi uykular uyuyacaktık...

Hani maviliğe koşacaktık...

Mavi masalımız bu aşk biliyorsun

Güneşini yitiren dünya oldum dön

Baharını yitiren bahçe oldum

Ben senin yörüngenin esiriyim

Ben senin çölünün nehiriyim

Bu zincirleri nasıl kırayım

Unut deme ne olursun

Bitir bu ayrılığı

Ateş olsan yine dön

Ben de ikiye yer yok

Vatanım demedim bir başka vatana

Senden başkasını da sevemedim...

Hani ateş düşmeyecekti bu kuş yuvasına

Hani dilinin zehri yoktu senin...

Öldü mü güneşe benzeyen sözlerin...

Ayrılığın zindan olduğunu biliyorsun

Bitir bu ayrılığı

Ateş olsan yine dön

Vefasız olamazsın sen...güneşlidir yüreğin...

Aşkı biliyorsun Zeliha'sın sen...

Melek yüreklisin...Aşk senden doğmuş...Havvasın sen...

Bitir bu ayrılığı

Ateş olsan yine dön

Delidir benim inadım çok

İnadıma yenilirsin sen de

Rüzğara yenilen kır çiçeklerine benziyorsun sen çokça

İnadı bırak

Kurşunun vurduğu ölmez,kadının vurduğu ölürmüş...