Ayrılmamalıydık Biz

Dön

Dön

Ağaçlar ağladı

Kuşlar şimdi göz yaşı

Hangi mevsimdir gelen

Bu gidişe kış dedim

Bol karlı ve fırtınalı

Üşüyorum şimdi yollar gibi

Deniz şimdi öfkelidir,İstanbul öfkelidir

Zaman gece şimdi

Güneşimsin dön

Ey giden geceler serindir üşürüm

Bu gecenin gözü kartal gözü

Bu gecenin pençeleri var

Dön

Bitir bu kör ayrılığı

Sürdürme karanlığı

Düğümlendi gözlerim dön

İntiharın eşiğinde aklım dön...

Küflü bir makasla kesildi dilim

Karanlığı şişman bir dağ kesti yolumu

Alıp gittin cenneti...

Sen ilk sevgilisin benzemez hiç bir güneş sana

Hep beklenecek kadınsın

Çürüsen şu kara toprakta geçemem senden

Mahşerde de beklenecek kadınsın

Gittin yıktın harabeye döndüm o gün bu gündür

Dön

Yolcusu yolunu kaybeder kışta bedenim işte

Bu Ortaköy meydanı da üşüyor şimdi

Yaşama sevincim hangi dala tutunsun

Aklımı hangi kuytu kabul eder

Dön

Çünkü güneşler gider ve döner..

Sürdürme ayrılığın zifiri karanlığını

Telefonuna davran.sesinin ışığına muhtacım

Ben bende değilim senin göklerindeyim hep

Senin göklerinde olacağım hep...

Yitik güneşini arayan öksüz dünya gibi

Karlar fırtınaya emanet şimdi

Bedenimden can çekiliyor şimdi

Gözlerim köpük köpük oluyor denizlerde

Martılarımın göçeceği sıcak ülke de yok

Bitir bu ayrılığı ey gözlenen güneş

Çığırtkanlıkları üstünde şimdi martılarımın

Hüzünlü şarkılar düşüyor dilime şimdi

Gözlerim denizin dalgalarında hüzün an an büyüyor

Bu boğaza bakıp

Ben hiç böyle anlamlı ağlamamıştım

Misk veya amber yağmuru saçının kokusu

Allı pullu saçların, İstanbullu kokusu

Getirmedi kokusunu o saçların rüzğar hiç yok onda da vefa

Kış geldi bana kış ey güneş

Saçının bir teline Karun’un mülkünü ederdim feda

Bütün anahtarlarını taşa çalmış bir Karunum şimdi

Gittin

Sislerdeyim şimdi

Dön

Bitir kör ayrılığı

Kahkahalar gündüzse hıçkırıklar gece

Çıkar gelirsin diye bir gece

Bir ümidi bir büyütmesem

Karanlıklara gömerim bir ülkeyi

Yıldızları kör ederim

Mezar beni bekliyor olsa ben seni bekleyeceğim

Zor veririm son nefesimi,dönmezsen

Bir senin omuzlarında ağlanır

Dön

Gittin, dön

Gecenin gündüzü var

Kışın baharı...diyorum

Dön

Gittin

Dön

Güneşler gider ve döner

Dönmez sanki göçen kuşlar daha

Gözlerim dursa kahraman gönlüm ağlar

Gündüzler geceye benziyor artık

Dilinde şarkımız vardı gözlerinde aşk...

Dönmeyeceğini söylersen nehir olur ateşlere boşaltırım kendimi

Sürdürme bu deli küslüğü

Dön

Çiçekler böcekler ile karşılarım seni

Bu dönüşün adını bahar koyacağım

Eğer uzarsa bu bekleyiş

Gençliğimde,ihtiyarlığımda gözlerim bir

Seninle kamaşsın...

Tek sensin sevilecek kadın gönlüm senin hep

Dön sevemem ki, bir başkasını

Ey sevilen kadın

Bu ayrılık öldürür ve geceler serindir üşürüm

Rüyalarımın süsüsün yar

cennetimsin baharların sesisin yar

Ömrümün baharı sensin

Ben yar öksüzü oldum sen ölmeden

Bu dünyanın gülü sensin

Bu gönlün gülü sensin...

Feryatta bu bülbül

Sürdürme küslüğü

Güneşe giden yol sensin ...

Toprak bizi almadan

Gül versin gül fidanı...

Erik ağacı erik

Tamamlansın bu çiçek mısra...

Gülsün öksüz şiir...

Dön

Alnımdan sildim geceyi

Bak sahillerime güneşi getirdim

Dön diye

Halılar serilir yoluna dön ...

Dön güneş gör güneş

Dünya mahzun bir kuş

Bulutlar ağlıyor bak...

Sen benim aktığım denizimsin...

Ben geceyim sen gündüz ...

Ayrılmamalıydık biz