Ayrılık

Yine bu şehirde yüz-yüze geldik,

Ne yapsak, bir başka şehirimiz yok.

Belki de, biz mutlu olabilirdik,

Belki, mutluyuz da, haberimiz yok.

Ayrıldık kaç zaman geçti bilemem, -

Tanıyamadım seni, beni bağışla.

Sensiz yaşayamam, ölürüm sandım,

Ben sensiz ölmedim, beni bağışla!

"Ölmedim" diyorum, nerden bileyim, -

Belki de, ben sensiz ölmüşüm öyle,

Mezarsız,kefensiz kalmışım böyle.

Belki de, o zaman ayrılmasaydık,

Ne ben şimdikiydim, ne sen şimdiki

Ayrıldık, şeytanı güldürdük, o an;

Bu yılın, bu ayın, bu tarihinde,

Böylece sokağın bu köşesinde

Beni de, seni de öldürdük o an.

Sağımız, solumuz adamla dolu,

Kol kola erkekler, kadınlar geçer.

Kendinden habersiz, ömründe bin yol

Kendini öldüren adamlar geçer.

Kendi öz kanına batan adamlar,

Kan mı? Nerde o kan?

Oysa ki, yokmuş?

Herkes günahkardır dünyada, amma

Dünyada kimsenin günahı yokmuş.

Bizsiz yazılmış bu tali, bu baht,

Sapandan atılan bir cift taşız biz.

Belki bu dünyada beş, on yıl değil,

Bin sene öncesi ayrılmışız biz...

Helal yolumuzu değiştik, neden

Şaşırdık, bir başka yoldan giderek.

Bin sene önceki hata yüzünden,

Bin yıllık hataya kurban giderek

Değişmiş yerini belki kış, bahar,

Karışmış dünyanın şehri, kenti.(aslında kend - köydür)

Belki de rahminde üvey analar

Üvey balaları gezdirir şimdi.

Taliim başkaymış belki de başka

Yolu geçen o kız, anamdır belki,

Belki de, oğlumdur bu delikanlı.

Bu yalan ömrümde

Peki sen nesin?

Belki de sevgilim değilsin benim.

Anam mı, bacım mı, ya nenem misin? ! ..

Bir tek Allah bilir,neyimsin benim.

Bizi kim atlatır bu ayrılıktan,

Yetişmez yardıma ne yol, ne köprü.

Ölüysen, diriysen, neysen, azcık dur

Dur, hiç değilse elinden öpem...

"Ölüyüm, diyorsun ölüyü öpme.."

Elimin içinde, soğuyor elin.

"Allah aşkına öpme diyorsun,

Elimde, sanırım, kan kokusu var.."

yeni ayrıldıgım sevgileme gelsin