ve

Haydi tut ellerimi sıcacık yürüyelim

Bulanık bir sonbaharı saçlarına sindirerek

Eski coşkular yoldaşı çınar gölgelerine

Bastırılmış tutkuların deprem kuşaklarına

Hırslı çocukların yürüdüğü sokaklara

Al kurumuş yapraklar gibi sakla bu hüznü

Ölümle oynayan çocuklardık daha

Alaca gömleklerimiz sızıyordu tenhalara

İşte yine pencereden atılmış

İntihar süsü verilmiş bembeyaz bir yüz

Bir kadının sevdasını bıçaklıyor güz

Herkes dulbaşına kalıyor

Çiçekler çürüyor

Çürüyor solgun dostluklar

Bir nabız vuruşu duyulsun tut

Ölü kentin aylak karıncaları saklasın suskusunu

Devinsin sarhoş yosunlar durmadan

Edilgen kaygıların burgacını tırmanalım

Tutunalım karanlık dallarına selvilerin

Kimselerin duymadığı çığlıklarımız

Ulansın birbirine

Tut ellerimi sıcacık tut.