Aybalasına

Cılız bir alevin ucunda yanınca gecelerin çırası

Ilgıtları esip dolaşan sesli seyrana başlardı dereler ve dağlar

Doğmuş bir ay,

Kendi düşünde hayali görünen salkımlara sarılıp

Süzüm süzüm ezgilenmiş hoyratlara kalan misafirlikle aşka rastgelip

Söğüt dallarından derlenmiş dillim düdüklere nefes açar ılgalar

Gülde gezip gündüz

Dikende yaralarını sızlayarak geceleyin

Karanlık çekilince içerlerden içerlere bağlara düzlere

Ay karanlığında dört bir yana bakan son fitil...

Son kağnılar geçinceye kadar kendi eşiklerinde dolaşan yollarla söyleşip

Esen yeller bir yana,

Yıldızlar bir yana,

Çeşmeler çimler çiçekler..

Yer

Gök

Su

Toprak ve insan bir yana

Sarhoş bir düş içinde, birbiriyle birlikte görünen güzelliklerde

Dün bir yana

Evvelisi bugün bir yana

Seyfi Karaca..........Ocak / 12