Ayaz Ayaz Eserek

Deme zamanı alacakaranlıklara çalan yüzündü

Bir ayağı göç

Bir ayağı yağmur

Kirpiklerinde asılı kalmış yarın denen gün deme

Sayıklarcasına uykusuzluğun huysuz

Yapayalnızlığında apansız ve durgun

Yerinden kımıldamayan dilsiz bi çarelerin deme

Duraksız büyük bir istasyondu deme

Gizlice bir ay perdesinden

Asvalt ıslaklığında kanatlarını uçkun kuşlara verip

El kadar mendillere sarıldığını

Gürültüler koparan trafik ışıklarıyla

Yolunu bulmaya çalışan bir şehrin

Karmakarışık yüzünde tek başına azadı sendi deme

Deme bana beni yıkar geçer perişanın

Üstüne buğ düşen karanfil kurusu gibi

Sen görünmez gök mavisine yarbaşı uçurum..

Sevdiğim kadarıyla

Dalgın bakışlarında akıp giden bir nehirdin

Güneş batmış bir gülüşün yanaklarında iz bıraktığı

Deme şimdi doldu diye vade

Şu son günlerini peşine sürükleyen sonbahar kadar

Hüzünle çalkanmış hüzzamda

Geceyi ıslıklayan rüzgarın soluk aralarında

Yutkunmuş sessizlik kırıntıları senden deme

Ayaz ayaz eserek

Nafile çalan sazlarda

Seyfi Karaca..........Ekim / 10