Ay Pencerelerinden

Ay pencerelerinden perdesiz

Üc kere vuruncaya yakin gong, üc kere yere yatik kaldirimlar sehri kuzgun sinema

Elleri hüznün illmeklerinde dolali bir gelisigüzel ucsuz hisar yumagi sentetik

Sanki hic giyilmemis kar günlerine benzeyerek dördüncü mevsim yalandan beyaz

Ückere bozulmus bir rüzgar yönü solgun sari dallarda son yapraga kadar sercelik

Üc keretam düsecekken tutundugu firtinayla düzelen yelkenlerin bagrinda

Boz rengine boyanmis daglara kanatlana sarkilarin tükenmez dillerinde farzen saz

Sinemanin heryerinden sicim salkimislak ve nemli geldiginden haber veren

Hüzncalarda düne tehirli vakitlere kurulup gözlerinde yas, kirpiklerinde ok

Bastigi yarali yerlerine vura vura kus üzümlerinde agiz aciligini gideren

Serencelerden soguga sarilip alacakaranliklar ve aksam

Zamana sarkan sesleriyle

Sepsessiz pencerelerdeki

Seyfi Karaca………….Ekim / 12