Şiir • Bilinmiyor

Ay Gömülür

Yazar / Şair

Akif KURTULUŞ
person

ardından resmin asılır işlek yerlerine kentin

piyangocunun yanında tahta çitlere yakıştırırım

gözlüklüsün, üç yaş büyüksün, rize'de büyümüşsün

başka adını da bilirim, hepsi yalan, o gülmen de

eski, küçük bir limandır gülmen, takalar sığınır

ardından resmin asılır işlek yerlerine kentin

denizle kavgalıdır kayalar, otururum, elim tuzlanır

fırlatırım çakıl taşını, kaç kez sektirebilirim

gömülmesin suya, sen tut, durma sonra bana yürü

bulutların yerini doldurur yürümen, kuşlar kıskanır

ardından resmin asılır işlek yerlerine kentin

birden boşanan yağmurda mağaza diplerindeyken

otobüsten inerken, hiç aklımda yokken karşımdasın

giderayak bir şey derdin, onu söyle işte, sonra sus

ıssız istasyon kampanası susman, yapraklar döker

"ardından resmin asılır işlek yerlerine kentin"

ardından resmin asılır işlek yerlerine kentin

çardağa çıkarım, ay gömülür çalı çırpılara

tutuşturur sarmaşıkları, seyredişinden alınırım

uzak, içli şarkılar anımsarım, derken dönüp bakman

turaçlar çağırır bakman, bahçemde turunçlar açtırır

resmini astılar işlek yerlerine kentin

çarşı içinde bir zaman daha konuşuldun

su, sarnıçlardan bakraçlara çekiliyordu

güze hazırlanıyordu kızlar, dağlar dalgındı

gençtim, olur olmaz huylanışını sevdim en çok

Yorumlar

fehom 05.10.2008 20:52:37

tşkler