Attım Adımı Tuttum Dizgini

Sıralı konaklarda sandığı çeyizsiz

O dağların seyreden bağından gözleri çiçeğe açılan güldeste

Süyemlenir de çağından, tellere dallara sarılıp sarınarak

Kalbim kıldan incedir gerdan olsun diye boybuna

Han da, can da, nasıl beni perdeleri yolunmuş sökülmüş sızılara

Zaten Meskensizim zaten asırlardan öte zamansız

Nasıl beni kışları anca varan navruz seven bahara atarsa rüzgar

Beni şimdi tutam tutam aldırıp yürüten öyledir..

Öyledir...

Susan mor dallarına bir fasıl uyku deseni susamlar unuttuğum

Düş dersen yandığımda (U)yandım..

Hayal dersen...Nasıl olsa deştim ateşi canan

Attım adımı,

Tuttum dizgini, aldım tadını..

Yaralarına el bastım kitabının aşkın..

Şimdi meskenindeyim yerleştiğim dem bu demin

Sevgilisin ki sonsuzluğa

Doya duya

Alıştım...

Seyfi Karaca