Ateş Yanığı

Mevsimleri yitik bir zamanda

İçimizi saran bir dağ öfkesi

Bir ateş yanığıdır

Munzur’un

Kandilin

Ağrı’nın büyüklüğü kadar

Ey sevdalım gel konuşalım

Zaman bize hazan mı bahar mı? Hiç sorun değil

Gizlimiz, saklımız yok her şeyimiz aşikâr bizim

Yüzü yırtılmış topraklar

Vurgun yemiş yürekler

Alnı terli, elleri nasırlı

Emekçiler

Aleviler

Kürtler

Türkler

Sosyalistler

İşçiler-köylüler

Gelin acımızı, derdimiz paylaşalım

Yaşam uğruna verilen canlara ağıtlar yakılırken

Yıllardır evimize, ocağımıza ateş koyanlar

Kahpece bizi sırtımızdan vuranlar

Biz ne Erim’leri

Ne Evren’leri

Nede Tansu’ları taktık

Tanklarınız

Toplarınız

Mayınlarınız

Turancılığınız, hükümdarlığınız sökmedi bize

Çünkü biz Mezopotamya’nın kadim halklarıyız

Yüz yıllardır bu coğrafyada zulme direndik

Kurşunları, acıları göğüsledik

Ne şahlığınız

Ne padişahlığınız

Nede sultanlığınız yok etmedi bizi

Çünkü güneşin doğduğu bu kutsal yerler bizim

Sizi çıyanlar, akrepler, kobralar

Can evimize

Zehir

Ağı kusanlar

Toprağa düşsek de

Yürüdük vahşetin, zulmün üstüne

Kızıl bir gelecek uğruna

Özgürlük sevdasına

Halklarla güçlendik biz

Varto, Mutki olsa da mezarımız devrimdir panzehrimiz

Mehmet Çobanoğlu

04.07.2015

İstanbul