Atam-koşam/tutam…!

Atam-Koşam, izindeyim izinde

Aşımın ekmeğimin işimin peşinde

Sigorta, sendika öcü, tu kaka

Artık değer patron hep cuka

Yarınımdan alacaklısına

Emekçiyim aylık sezonluk

Sabrıma yarı aç yarı tokluk

Gölgemleyim emeğimin gizinde

Ekmeğimin bereketinin izinde

İzindeyim izin izim, izinleyim!

Atam-Tutam, izindeyim izinde

İznim bile izinde

Koyu kara gölgem bile…

Gel gün çalışacağım

Patron el atacak kısmetse

Kupkuru ücret, kıymetse!

Ücretsize zil çaldı evdeyim,

Toptan teneffüsteyim

Parça ömür izindeyim,

İzindeyim izin izim, izinleyim!

Atam-Katam, izindeyim izinde

Yom-yokluğumla bile ilkin

Yurdumu hesapsız seveceğim

İşim emeğim ekmeğim onulmaz sevdam

Onurumla yaşamak en haklı kavgam

Kandığım işimi sahipleneceğim

Çıkış verdiler süresiz evimdeyim

Umut düşülkemdeki ekmeğim

Tükenmeden yine deneyeceğim

İzindeyim –yine- izinde, izinleyim!

Atam-Yatam, izindeyim izinde

Uykum ipotek tutmuyor pek

Yatak yorgan işkilli yerinde

Uyuyamayınca koyun sayarım hep;

Patron da uyuyamayınca, sayar beni…

Koyunun değeri belki

Benim varoluş nedenim belli

Ederim, ödediğim bedelim; de ki!

Kendimi bildim bileli, sürü de ne ki?!

İzindeyim – hiç ilenmedim- izinde, izinleyim!

Teneffüs bitsin artık zil çalsın da Atam,

Koşam Tutam da Katam da Yatam!

Müjdat Eraslan.