Asla Unutmam Seni

Bakışlarından güne nur sürülen

Sevgisiyle yaşama can verilen

Ey güze! Yüreğin keder çekmesin

Kurban derttir hep içime dökülen

Bükülen boynum, ağlayan gözlerimdir

Acım derindir, haykıran dilimdir

Yıllar oldu şu yüreğim kanıyor

Tüm tesellim köyüm, ilçem, sılamdır

Bağında güller, çiçekler açılan

Gamzelerinden tebessüm saçılan

Biten günüm gömüldü karanlığa

Ömrümdür şu bedenimde yakılan

Dert, acı, kahır, çile buldu beni

Güzelin başındaki al yemeni

Her köşesini çok sevdiğim sılam

Surunsemde asla unutmam seni

Nerden düştüm bu öldüren belaya

Asla yaşamadığım kor sevdaya

Çobanoğlu’yum ben kaldım dertlere

Birde yüreğimdeki şu yaraya

Mehmet Çobanoğlu

16.07.2015

İstanbul