Aşkın Beni Mest Etti

Bir ben var o yüzünde

Ey yüreğimin ilacı

Yanağın gül bahçesi

Kokun sarhoş ediyor

Kelebekleri, bülbülleri yaşayan tüm canları

Bir heyecan var içimde

Birde sen hep içinde

Benden uzağa kaçma

Yığılıp kalacağım

Sensizliğe dayanamam

Yorgun kalbim çırpınıyor

Belki de öleceğim! Bari sarıl bana öyle öleyim

Her çınarın yaprağına, dalına, budağına

Her dağın yeline, yağmuruna, karına

Her sabahın şafağına

Her doğan güneşe

Hep seni soruyorum sevdiceğim

Ne olur kelebeğim, hele gel gör beni ne haldeyim

Acı deryadan kıyılara doğru

Sana geliyorum

Senden para-pul değil sevgi dilenmiyorum

Bana seni gerek seni, başka bir şey istemiyorum

Beni sevmeni diliyorum Mevlana’daki o aşk gibi

Kerem eyle ey sevdiceğim o gül yanağına buse olayım

Aşk deryasında

Dalgalar içime akıyor

Yüreğim parçalanıyor kıvranıyorum

Ölüm elime doldu çaresizim, yalnız seni bekliyorum

Azrail canımı alırken bari sensizliğini hissettirme bana

Al yanakların gül bahçesi

Kömür saçlım ey kalem kaşlım

Saç bağın başında sanki gökkuşağı

Altında zeytin rengi zülüflerin uç vermiş taze bahar gibi

Ufkumun karanlık gecelerine mehtap ol aydınlat dünyamı

Aşkın beni mest etti

Kaçıp gitme uzaklara

Nazın beni öldürecek

Beni senden mahrum etme, seni sevdim ölesiye

Hasrettin bende büyük bir acı, yokluğun bana ölüm

Ak içime ırmak, nehir ol söndür şu yüreğimdeki aşk ateşimi

Mehmet Çobanoğlu

25.04.2013

İstanbul