Askerin Mektubu

Beyim gurbet elde bayram edenin

Sılada sevdiği her dem ağlasın

Gece rüya,gündüz hayal güdenin

Elbette sevdiği kara bağlasın

Açmaz oldu bağımızın gülleri

Söyletmedim şirin şeker dilleri

Bize mesken oldu İzmir çölleri

Açılmadan solan güller ağlasın

Mektup yazdım mavidendir boyası

Dost bağına giremedim doyası

Yar bensiz yakmasın bayram kınası

Bensiz bayram yapan yarim ağlasın

Gurbete çıkarken on beşti yaşım

Koca dı sıfatım döküldü dişim

Dizimin dermanı birtek kardeşim

Bana destek olan kardeş ağlasın

Doya doya giremedim odama

Bir top karanfilim zalim budama

Mektup selam söyle dertli babama

Bensiz bayram eden babam ağlasın

HAZANİ’yem ben dünyama doymadım

Murat alıp el aleme uymadım

Yüzcek yanan başucuma koymadım

Bana sıtkan yanan anam ağlasın...

HAZANİ