Aşka Sabah Serenadı

Seni, yatağında yakalamalıyım bir sabah erkenden

Yüzün saçlarınla saklı olmalı

Duymazsan adımlarımın sesini

Nefesim uyandırsın seni

Ya da

Omuzbaşına indirdiğim bir öpücükle uyandığında

Usulca açtığın gözlerin şaşırmalı gözlerimde

Ve o kısık

Özlem kokan sesinle

Hoş geldin demelisin

Ellerin beş kez uzansın boynumu avuçlamaya

Her defasında, beklemek yılgınlığıyla

Küskün çekilsin geriye

Dudakların da, gelen her güzel sözcüğü tutsak etsin isterse

Yeter ki bak gözlerime

Bak güneş gibi

Bakarsan sana denizimden kucaklayıp getirdiğim mavilerden veririm

Bakarsan avuçlarında yıldız kuşu olur, yanıbaşında sevinçli insanlar

Sonra martı gülüşleri

Bir de her sabah yeniden yaratılan

Bir yaşamın penceresi

Ardından haydi derim, ürkekliğine aldırmadan

Haydi gidelim seninle düşlerime

Boş bir film şeridinden düşeriz, belki

Bir tek ikimizin bildiği baharına

Sen, nazlı bir bebeksin ya

Alıp kucağıma anadenize götürürdüm avutmak için

Ama tam mavilerden geçerken

Yani denizden yani gökyüzünden gözlerinden yani

Yeniden yaratırken yaşamı işte

Sakın susma, ansızın gülümse olur mu?

Alnından bulutlar kalkıp gitsin böylece

Seni, yatağında yakalamalıyım bir sabah erkenden

Yüzün saçlarınla saklı olmalı.

Sen açık unutmuşsun da kapını

Duymamışsın gelişimi

Girip, saçlarında saklı yüzünü bin kez daha çizmeliyim beynime

Alnıma koymalıyım kirpiklerinin öldüren yanını

Ama sen uyandığında herşeyden habersiz

Dudaklarında bir bahar bulmalısın, kulaklarında martı sesleri

Ve avuçlarında,

Yeniden yaratılmış bir yaşamın penceresini