Aşk Uzak Kalmalıydı Benden

Çok iyi aşıktın ya….

Aşkını haykırırken sen

İmkânsızlığını unutuyordun

Bu yüzdendi belki de sana bakamayışlarım

Gözlerimi gözlerinden kaçırışım

Bu yüzdendi adını asla anamayışım…

Aşk iki kişiliktir derler

Ben çok kötü bir aşığım desem

Duygularıma cimriyim

Vermem yüreğimi kimselere kolay kolay desem

Zordur taş bir kalbi yumuşatmak

Boşa kürek çekme

Sadece yorulursun desem

Sana âşık olmak beni öldürür

Yetinmeyi bilmem ben

Sen imkânsızsın desem

Yine de âşık baktığımı söyler miydin?

Sen tek kişilik aşkı yaşayacak denli cesur

İmkânsızlığına rağmen gözü kara

Bense alabildiğine korkak

Aşk uzak kalmalıydı benden….

Boşunaydı bekleyişlerin

Sana yüreğimi veremezdim

Versem de ‘gel’ diyemezdim

Ya da ‘gitme, kal’…

Sorumlulukların vardı arkanı dönemeyeceğin

Ardında bırakamayacağın

Vazgeçilmezlerin vardı

Ellerini kelepçeleyen

Dudaklarını mühürleyen

Gözlerini susturan..

Sana asla ‘gel’ diyemezdim…

İmkânsız aşklara toktu bu yürek

İmkânlı aşk ta zaten yoktu…

Yıllar yıllar önce karşılaşsaydık belki

Yürek yorulmamışken bunca

Yaralar yüzünden nasırlaşmamışken

Aşk uzak kalmalıydı benden…..