Aşk Üç Kişiliktir

yüzümde metresine dantelli don almış

taşralı tüccar mutluluğu var

yüzümde kırık bir şişeyi andıran

yanık izi var baba beni tahrik et

yaralı bir kuşun yanına göm beni

tek koluyla savaşarak tarihe geçen

bir halk kahramanı gibi abart kendini

acı dediğin yaşadıklarının izi değil

yaşamayı ıskaladıklarındır asıl

baba beni ahşap bir ev gibi düşün

yıkık dökük bir han gibi

uyurken saçımı okşa, uyanınca kundakla

herkes bilir; iki kişi sohbet edebilir ancak

bir kişi daha girmezse hayatlarına

aşk falan yoktur. aşk üç kişiliktir baba

cinayet içinse yüzlerce kişi gerekir

metresine molotof kokteyli taşıyan

pis bakışlı kambur bir oğlan kadar mutluyum

dönmemi bekleme boşuna, vuracaksan

sırtımdan vur beni baba

ne yana dönsem arkamda kalıyor hayat

ne yana dönsem sütü taşırmış

bir kadın telaşı. yüzüme bak baba;

sapından koparılmış gül kırmızısı