Aşk-ı Memnu

Yeşil didelerin ki, ey rana berk-i güldür

Ebruların hilaldir, müjganın tir,öldürür.

Şermende-yi nigahın pertev olup âleme

İmdat edip yetişir tor’da kalmış âdeme

Leblerin bir depreşse, nice merdan bilirem

Gadayım der bâb-ına, kurbanam ben, ölürem.

Özümü men vermeye hazıram evel başta

Ziyan saymam ömrümü heder olsa bu aşkta.

Leyl gibi zulumattır sensiz olan her anım

Ülker’im ol doğsana aydınlansın her yanım.

Kâşenesi kalbimin şenlenecek gelirsen

Issız şu viranede güller açar gülersen.

Zir-ü zeber oluram, ketlime sen yetersen

Tar-u mar olur gönül rû’ yün dönüp gidersen.

Ülkeme kıran girer, saltanatım yıkılır

Leh’inden düşen od’la gönül evim yakılır.

Afitap olan rû’yün dünyama ziya olur

Yâd’ıma her düşende sol yanım ziyan olur.

Tecelli eyler isen yüzümü güldürürsün

Üstümden gam yükünü yad el’ e sürdürürsün.

Razıyım senden gelen her cefanın kahrına

Kanıma gireceksin ses vermezsen dad’ıma

Ellerimden tut gayri, hicab ettiğin yeter

Ram olalı mazlumum, halim mecnundan beter