Şiir • Bilinmiyor

Asiyeler Ölmez

Yazar / Şair

Ali Ihsan Uluçay

Dün evet evet dün... Tebessüm dolu idin

Kimine gardaş kimine de sırdaş idin

Güneş misali aydınlatırdın yüreğimizi

Bizleri yalnız bırakıp gittin ardına bakmadan

Uyan Asiye bacım uyan....

Bir şaka idi de... Bir oyundu de

Akan göz yaşlarımız pınar pınar ...

Uyan Asiye bacım ne olursun uyan

Bak anan geldi, baban geldi Fethiye’ den

Konuş, hepimiz emrine amadeyiz

Okul müdürün ve tüm öğretmenlerin yasta

Uyan Asiye bacım uyan.....

O Henüz gençliğinin baharında idi

O Yüreğimizde solmayan bir gül idi,

Onu kader bizden kopardı gitti

O Yüreğimizde yaşıyor ve yaşatacağız...

O Gençliğinin baharında idi

Filizlenmeden, Soldurdular

Trafik canavarı bedenini götürdü

Lakin Yüreğimizdeki sevgiyi asla..

Soldurmayacağız yüreğimizdeki gülü

Gözyaşlarımızla büyüteceğiz ismini

Şimdi bizden ıraksın ama.....

Yüreğimizde asla silinmeyeceksin

Bilirim konuşmayacaksın, Lakin duyuyorsun beni

Gençliğine doyamadın, ana kucağında uyuyamadın

Babana bir öpücük çakamadın, Allah’a ısmarladık diyemedin

Bir avuç tebessümü çok gördüler bize Asiye bacım... Çok gördüler

Mektep ırak oldu bize, yollar kan revan

Tek tesellimiz yıldızlar oldu, güneş bile düşman

Yarınlarda umudum yok artık, gülmek bize haram

Trafik canavarına kurşunlar yağdırdım, kartallar düşman

Gözlerin arkada kalmasın Asiye Bacım

Bekle, bizde geliyoruz bir bir

Seval’lerin, Birten’lerin, Gülsüm’lerin, Hanım’ların

Ali İhsan’ların,

Hepimizin ana yurdudur, bekle bizde geliyoruz.

Dünya fani, ölüm baki

Trafik canavarı bizi de buldu

Aktığın kanlar hepimizindir.

Yollara da, araçlara da kurşun sıktım

Sen insansın, bende senim...

Yarınlar umut olsun

Çiçekler hiç solmasın

Ayırmayın sevenleri

Analar ağlamasın

Babalar kan kusmasın

Uyu Asiye bacım uyu..

Rabbimin takdiri ilahisidir.

Biz ne kadar seni sevdiysek

İnan, Rab’bim bizden daha fazla sevdi

Ve... Seni ebedi hayata aldı.

Mekanın Cennet olsun

Nur içinde uyuyasın

Ebedi hayatta bekle bizi

Belki bugün, belki yarın,

Bizde geliyoruz bir bir...

Of dibi delik dünya of...

Ölümün başka rengi de varmiş

Çok geç anladım ,gençlik denen devirde..

Sen, mektebimin süslü kızı,

Sessizce ayrıldın aramızdan...

Konuş, yüreginin dili ilen

Bakışların papatya idi, gülüşlerin lale

Gençliğin yaprak misali, aniden soldurdular...

Böyle mi ayrılacaktık? Mektebimin süslü kızı.

Oysaki bu ölüm yok idi programımızda...

Uyan Asiye bacım uyan... Ölüm sana hiç yakışmıyor

Dağlara meydan okurdun, yıllara rest,

Sevgiye kucak açtın, vermedin saygıda ödün

"Dün evet evet dün... Tebessüm dolu idin"

Mademki ayrılacaktın, neden sevdirttin kendini.

Böyle mi olacaktı sonumuz, mektebimin süslü kızı.

Kuşlar konmaz oldu yokluğunda, mektebin bahçesinde

Çiçekler açmaz oldu...

Güneş varlığında ki gibi; gülmüyor artik okulun yurdunda.

Cevheri yasta, ağaçlar hasta

Okul bahçesi mezar, yollar bize tuzak oldu

Ölüm sana yakışmıyor...

Ali İhsan der ki;

Affet beni Yüce ALLAH’ım.

Sonsuzdur sana inancım

Kıldan ince, kadere boynum

Dünya fani, ölüm ani

Kahrolmamak elde midir yani...

Her baktığım güzel çiçek,

Asiye bacıyı hatırlatır bana.

Her yerde kokusu,

Koridorda ayak sesi.

Yıldızlar yas tuttu,

Gökyüzü ağlıyordu.

Kantinde hatırası

Tüttüğüm cigarası.

Bilgisayarda resmi,

Okulun bir tanesi.

Yüreğimde bir ezgi

Öğrencilerin son isteği...

MEKANI CENNET EYLE YA RABBİ...

AFFEYLE BİZİ...

10.05.2004 Pazartesi

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...