Arzular, Hayaller, Umutlar!

Arzular, hayaller, umutlar bir bir

Ateşsiz, kibritsiz yandı gidiyor.

Gönül dosttan yana bir kelebektir

Bir türkü tutturdu, kandı gidiyor

Elli yıldan beri otsuz yaylayı

Dolaştı, görmedi seneyi, ayı

Çöldeki leylayı, köşkü, sarayı

Yârin hayaline sundu gidiyor

Yapraktı sarardı, çiçekti soldu

Gaflet yorganının altında kaldı

Ne ekti, ne biçti, ne ürün aldı

Kerbelâ çölüne döndü gidiyor.

Doğru kapı çalan çareyi bulur

Kapı çalınınca olmazlar olur

Ve gayrı kapılar hep güdük kalır

Gönül kapısının fendi gidiyor

Dedi düşün akıl, düşün, bir defa

Ölüm gelecekmiş gelsin hoş sefa

İlimdir, irfandır en büyük şifa

Çağın ötesine sindi gidiyor

Ne yazı belliydi, ne kış, ne bahar

Can suyunun susuzluktan derdi var

Yakınmadan yılgınlığı himmet yar

Muratsız tabuta bindi gidiyor

Ne etsen nafile kurumuş dalın

İstersen gez dolaş, istersen salın

İstersen sevdiğim sözümden alın

Artık Kaleli’nin kendi gidiyor

Zülfikar Yapar Kaleli