Ansızın Durup Bakmalarında

Ansızın durup bakmalarında

içimden geçenlere ağladım

beni kendinden dışlamalarında

kendi kendimi yaraladım

yuttum senden kalan ne varsa

içimde bir volkan besledim

biri asık suratıyla yüzüme baksa

senden bir haber var diye beklerim

duruyor zaman saniyelik bakmalarında

öyle ağır işliyor ki içime düşüncelerin

inanmak elde değil bu sıcaklığında

nefret güvercinin kırık kanatlarında

ben seni öylesine sevdim

öylesine düştüm bu çukura

yıkıldım her sözünde, kaldım yalanlarla

öylesine hayal kurdum, sende olmayanlarla