Anneme Mektup (6)

Neden cevap yazmadın gönderdiğim mektuba?

Bir şey mi oldu yoksa, hasta mısın acaba?

Geceleri gözümde uyku yok inan anne,

Seni düşünüyorum inan ki seni anne.

Göz yaşımla suladım yazarken mektubumu

Şimdi dilim kurudu gözyaşlarım da durdu.

Mazinin ötesinde durmuş beni beklersin,

Kederli yüreğime kederleri ekersin.

Nasıl bekleyeceğim bilmiyorum bir yılı

Acep anne, hasret mi kovalar bu yılları?

Yarım kalan kalbimi gittikçe yarıladın

Gül gibi benzimi de gittikçe sarıladın.

Beklerim mektubunu göndermemezlik etme

Hasta falan değilim, beni hiç merak etme.

Hep geçen günlerimi hasrete sarıyorum

Tatlı “ana” sesini şimdi de arıyorum

Bu hasret baki değil, kavuşacağız elbet

Çık gurbet kırlarına, uzun yolları seyret.

O an, de ki içinden “ Ayırdın bizi yollar”

“Bu hasret uzamadan kavuştur bizi yollar.”

“Selam götür rüzgarlar selam götür oğluma,

“Sılada ana diye çırpınan yavrucuğa.”

“ Selam götür bulutlar selam götür sılaya”

“Sesim duydukça oğlum bassın hasret yaraya”

“Bu fani dünyamda da bir yavrucuğum vardı”

“Sılada yemez içmez ana diye arardı.”

“ O’nun ne günahı var, bütün günahlar bende,”

“ Tanrım bana kuvvet ver bütün kuvvetler sende.”

“Gözü yaşlı bıraktım yavrumu Ankara’da”

“Zaten yarası vardı, bir de ben açtım yara.”

“Selam götür ey güneş, ısıt uzun yolları”

“Eritme sakın güneş, selamlı bulutları.”

Böyle dedikten sonra, in kırlardan aşağı,

Korkma, güneş eritmez selamlı bulutları.

Eğer eritirse de, yağmur olsun dökülsün

Kalpteki sızıları söküp alsın götürsün.

Kal sağlıcakla ana, yollarımız kısalır,

Gözümden akan yaşlar bir gün olur uslanır…

Muhip Erdener SOYDAN

04 Temmuz 1960 Ankara