Şiir • Bilinmiyor

Anneler ve Bacılar Gibi

Yazar / Şair

Mehmet Çobanoğlu
person

Boynu bükük yetimlerin

İntizarı

Kanadı kırık kekliklerin

Feryadı

Yerini, yurdunu terk eden

Bahara uçan turnalar

Kıvrım kıvrım

Yüküm büktü belimi

Hıncahınç bir zulümdür

Köşe bucak peşimde

Sabrım direniyor militarizme

Acım içimde patlayan dinamit gibi

Gözlerini dikmişler gözlerime

Engerekler

Yemek istiyorlar

Bedenimi

Kulakları sağır eden sesleri

Çocukları ezip geçen

Öldüren panzerler

Yılardır süren şu kirli savaşta

Cemseler buralarda hep kıyamet gibi

Dişleri sineme saplayan

Yaz sıcağı

Kandil de

İsyan ateşi yanıyor

Munzur asil

Munzur heybetli

Çakallar dolaşıyor her yerde

Mezopotamya yaralı

Dağlar yıkılıyor üzerime

Yüreğime dokunsalar patlayacak

Gökyüzünde ateş saçan şimşekler gibi

Viranelere dolan baykuşlara

Bir gün şu yıkıntılar

Hayat bulacak elbet

İncinen, kanayan

Yaralara derman olan

Özgürlük isteyenlere

Çevrilen namlular

Direnişin koynundaki

Zafere gülümseyen sevgimiz boldur bizim

"Boynu bükük yetimlerin"

İşte haykırıyorum bir daha

Susmayacağım

Barış için

Özgür vatan için

Umuda göğsünü siper eden

Başları leçekli

Yürekleri sımsıcak tüm anneler ve bacılar gibi

Mehmet Çobanoğlu

30.04.2014

İstanbul

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...