Anne

(Şükrümüz Menzile Varmıyor)

Bu sevda vefasız, bu aşk yalancı

Kollar birbirini sarmıyor anne!

Balı imrenilen arı talancı

Zikrini hamt ile karmıyor anne!

Bağımızı basan yarların suyu

Aktıkça kirletir arların suyu

Sobran’ın, Kalenin Hur’ların suyu

Harşit’in bağrını yarmıyor anne!

Doğru dedik, eğri gördük suç ettik

Varamadık, her varanı koç ettik

Suçlu dedik başımıza taç ettik

Yürekler topluca vurmuyor anne!

Gözümüz göklerde kaldıktan beri

Yerlerde her saat gitmişiz geri

Ve kart horoz, işte acı haberi

Kimseyle meşveret kurmuyor anne!

Bir makam uğruna eğil ha eğil

Sen bizi terk ettin, biz seni değil

Ne köyler köy artık, ne de iller il

Hiç kimse ahdinde durmuyor anne!

Söz ile menzili görenimiz çok

Secdesiz, duasız erenimiz çok

Çokbilmişle, akıl verenimiz çok

Rüyamızı hayra yormuyor anne!

Her an bağrımıza saplanır her ok

Gelip geçen trenlere bakan çok.

Üstümüzde salâvatın duan yok

Şükrümüz menzile varmıyor anne!

Artık saçın yolup bağrın döven yok

Gemimizde gayret eden, iven yok

Şu görkemli makamlarda güven yok

Kimse halimizi sormuyor anne!

Zülfikar Yapar Kaleli