Anne

Hep hoyrat rüzgarların eli değdi acımasız

ellerinin sıcaklığına hasret saçlarım

okşa beni.

Yüreğime akar anne göz yaşlarım

hazandan arta kalanım

ihtiyarlattı beni yokluğun

çığlar düşmüş sevincimin üstüne

öpücüğünle ısıt umutlarımı

öyle içli olsun ki

kan yürüsün yanaklarıma.

Fırtınalar kopar anne içimde

al göğsüne bastır beni

yüreğime aksın sevgin

içim ısınsın

öksüzlüğü bilir misin

anla beni.

Hiç büyümedim dünkü çocuğum hâlâ

benim için söyle en güzel ninnilerini

düşlerime gir hep böyle

sev beni, sar beni

uyut beşiğinde çocukluğumun

salla beni.