Andığında Bahar ve Sen

Olmayacak hayallere kapılıp uyku renginin har basımından

Nasıldıysa rüyanın başı, olacak işlerden azada

Özrü beyanı bir idi heber getiren rüzgarın

Kafaya koyduğunu kalbe yazarak deli....

Arataksiminden gönül sazının gönlüm erince gidenle yolcu

Gelenle misafir

Bahar deyince bütün çiçekler birden gülümsüyordu yüzünde

Bahçe deyince hemen andığın kapıda sen

Yandıran güzelliklere vardın yetiştin ki

Ateş gibi

Anladın değil mi sevgili...?

Seyfi Karaca.......Temmuz / 11