Şiir • Bilinmiyor

Anasına Bak Kızını Al

Yazar / Şair

Gürsel İLERİ
person

Anasına bak, dediler, kızını al

Onlar da insan sevecek göz mü var

Ah dostlar ah!

Sevenin gözü kör olur göremez

Önünde dursa da sıra dağlar gibi doğrular

Baldan tatlı gelir yalanlar

O boş, bomboş umutlar

Dinlemedim dostlarımı, dinlemedim

Düştüm bir hayırsızın ardına

Kapılıp o sahte sevdasına

Tuttum bir yol dönmedim, dönemedim

Belki de ben ağlamayı hak ettim

Ama sevmekti tek suçum

Sevmek

Sevmeyi bilmeyeni

Öyle kalpsiz, duygusuz, onursuz birini

Nasıl da kanmıştım

Gerçek sanmıştım o yalan sözlerini

Gözlerimin içine baka baka

Bire bin kata kata

Nasıl da sevdirmişti bana kendini

Yalanlarını ata ata

Yanmıştım ben anam, yanmıştım

Vazgeç, demişti dostlarım, inanmamıştım

Anasına bak, kızını al

Onlar da insan sevecek göz mü var

Bağrına basıp ta, dersen yar

Yarın karşına zehirli yılan olur çıkar

Gerçekten de öyle oldu

Vay anam vay

Yazık bu seven kalbe, bu akılsız başa

Bilmem alıp ta vursam hangi taşa

Ah dostlarım ah!

Sizi nasıl da dinlemedim

Ne diye sevdim, ne diye

Bağrıma taş basmalıydım

Sevmek yok deyip, susmalıydım

Kendimi değil, ben onu unutmalıydım

Hep söylediler, vazgeç dediler

Yar olmaz ondan

Anasına bak kızını al

Onlar da insan sevecek göz mü var

Bağrına basıp ta dersen yar

Yarın karşına zehirli yılan olur da çıkar

Ah dostlar ah!

Ne de doğru

Ne de doğru konuşmuşlar...

"Anasına bak, dediler, kızını al"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...